KUZEY
Rıza amca, yarı akıllı, yarı deli bir adamdı; bunu onu tanıyan herkes bilirdi. Balo salonunun o kalabalık, göz alıcı atmosferinde, onlarca insanın bakışları altında, elinde tabancayla dururken hiç kimsenin şüphesi yoktu: Rıza amca, tereddüt etmeden tetiği çekebilirdi. Kalbim göğsümde deli gibi çarpıyordu; yaşadığım şok, yerini bir anda abimi kaybetme korkusuna bırakmıştı. Oturduğum koltuktan fırladım, bacaklarım titreyerek, ama kararlı bir şekilde onların durduğu yere doğru koştum. Salonun kristal avizeleri ışıl ışıl parlıyor, kalan insanların fısıltıları bir uğultuya dönüşüyordu, ama benim gözüm sadece abimle Rıza amcanın karşı karşıya durduğu o anı görüyordu.
Babam, bir yandan telaşlı ama sakin kalmaya çalışarak, “Yapma Rıza, konuşalım, ne olur!” diye yalvarıyordu. Sancar amcam d
