ÖMÜR
Odamda, masamın başında, ders notları arasında yoğunlaşmaya çalışıyordum. Evin sessizliğinde, arabanın motor sesini duydum. Dikkatim dağıldı. Pencereye koştum. Araba kapıdan çıkıyordu. Hamiyet annenin tansiyon ilacı aldığını biliyordum. Endişelenerek emin olmak için odasına gittim. Yoktu. Evin içine baktım, gitmişti. Tansiyonumu düşmemişti acaba. Hastaneye gitmiş olabilir miydi? Telefonumdan onu aradım. “Anne, iyi misin?” diye sordum. “Arabayı gördüm.
“İyiyim ben, merak etme kızım.” dedi. “İşim var. Bitirir bitirmez döneceğim. Ders çalışıyorsun diye seni rahatsız etmek istememiştim”
Nereye gittiğini sorguluyormuşum gibi düşünsün istemedim. “Tamam, anne” deyip telefonu kapattım. İçime bir kurt düşmüştü. Hastaneye gitmediğine göre muhtemelen Ali İhsan ile ilgili bir durum olmalıydı,
