หลายวันผ่านไป
อึก อ้วก อ้วก อึก
"เฮ้อ....เป็นอะไรเนี่ย" ชบาบ่นพึมพำ พร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยความเหนื่อยล้า ตั้งแต่เช้าเธอเป็นอะไรก็ไม่รู้พะอืดพะอมอ้วกอย่างเดียวเลย
"ชบา...เอ็งไหวมั้ย?"
"ไหวจ้ะป้า แค่คลื่นไส้นิดหน่อย อึก..อ้วกก อ้วกก" ตอบป้าแกไปได้ไม่ทันไรเธอก็รู้สึกพะอืดพะอมอยากจะอ้วกอีกแล้ว
"ป้าว่าอาการเอ็งมันดูคุ้นๆ นะชบา"
"ทำไมเหรอจ๊ะป้า ป้าเคยเป็นหรอ?"
"ไม่หรอก ก็ข้าไม่มีลูกนี่นา"
"ห๊ะ!? ป้าพูดว่าอะไรนะจ๊ะ"
"อาการของเอ็งมันเหมือนกับคนกำลังแพ้ท้อง เหม็นนั่นเหม็นนี่กินอะไรไม่ได้ แล้วนี่ประจำเดือนเองมันไม่มากี่เดือนแล้ววะชบา"
"....." ชบาไม่ได้ฟังที่ป้าแกพูดเลย เพราะแค่ได้ยินคำว่าท้องมันก็ทำให้เธอนั่งตัวแข็ง จนทำอะไรไม่ถูก
ถ้าเป็นแบบนั้นจริงก็แปลว่าเธอกำลังท้องกับนายหัวอาชา ซึ่งเธอไม่รู้ตัวเลย ก่อนหน้านั้นเธอก็ไม่ได้มีอาการอะไร และอยู่ที่นั่นเธอก็ไม่ได้มีวี่แววว่าจะท้อ
