Married With A Stranger

Chapter 19

Ada’s Point of View

Umaga palang ay binulabog na ako ng tawag ni Jane at hindi ko sana sasagutin ang tawag na iyon subalit walang tigil ang pagtunong ng cell phone ko halos kalahating oras nang tumatawag si Jane ay saka pa niya sinagot dahil sa kakulitan ng kaibigan. Puyat pa naman siya dahil halos magdamag siyang inangkin ni Nikola at kahit sinabi ko na sa asawa ko na pagod na ako ay hindi pa rin niya ako tinigilan at nagtalik pa rin sila sa nakatayong posisyon.

Wala na ngayon sa tabi si Nikola at siguradong bumalik na siya sa kwarto niya. Pinalipat kasi ako ng kwarto ni Nikola at ayaw na niya akong katabi matulog saka lang kami nagkakasama sa kwarto na nilipatan ko kapag gusto niya akong galawin at halos araw-araw naman nangyayari.

“Bakit hindi mo sinasagot ang tawag at mga text ko? Alam mo bang sobra mo akong pinag-aalala!” sigaw ni Jane sa akin.

Napaungol ako dahil halos mabingi ako sa sigaw niya pero tumayo na ako sa kinahihigaan at dama ang hapdi ng p********e ko saka sakit ng katawan ko sa pagniniig namin kagabi ni Nikola. Wala akong kahit anong damit sa katawan at lumakad ako patungo sa banyo saka humarap sa malaking salamin at nakita ang itsura ko.

Magulo ang buhok, namamaga ang labi dahil sa marahas na halik sa akin ni Nikola, may mga namumulang kiss mark sa dibdib ko at napansin kong may pasa ang mga braso ko. Marahil dahil sa mahigpit na hawak ni Nikola sa braso ko.

“Hindi mo ba ako kakausapin? Para na akong tanga na daldal nang daldal dito!” galit na sita ni Jane sa akin.

“Sorry. Naka-silent kasi cell phone ko hindi ko naririnig ang tawag mo at hindi ko na rin tinitignan ang mga text dito,” tugon ko.

“Ang sabi ng mga tauhan mo sa shop tatlong-araw ka na raw hindi pumupunta ng shop at simula raw nang pumunta ang Nik na iyan doon at mukhang nag-away pa raw kayo bago ka niya hinila palabas ng shop.” Napapikit si Ada dahil mukhang may ibang iniisip ang kaibigan kaya ngayon ay sobra itong nag-aalala. “May ginawa ba sa’yo ang Nik na iyon kaya hindi ka na pumupunta sa shop?” galit na tanong niya sa akin.

“Ano namang gagawin sa akin ni Nikola? Kaya hindi ako pumupunta sa shop dahil may bisita kami sa bahay at inaasikaso ko. Huwag ka ngang exaggerated!” natatawa kong tugon kay Jane para alisin ang pag-aalala niya sa akin.

Kahit pilit lang ang tawa ko ay talagang pinasigla ko iyon para kahit sa cell phone lang at boses ko lang ang naririnig niya ay magmukhang kapani-paniwala.

“Pero ang sabi ng mga tauhan mo ay nag-away raw kayo ni Nik?” usisa pa rin niya sa akin.

“Medyo nagtalo. Nagalit kasi si Nikola dahil humihingi pa raw ako ng tulong kay Loki samantalang tinatrabaho na niya ang problema ni Papa sa negosyo. Sumama lang ang loob niya,” pagsisinungaling ko kay Jane.

Nakatitig ako sa mukha ko ngayon sa salamin habang puno ng lungkot ang mga mata ko pero masigla ang boses ko na kausap si Jane para hindi siya mag-alala sa akin, ang taong walang ibang nag-aalala sa akin at laging nangungumusta kundi ang kaibigan kong iyon.

Namumutla ako, marahil dahil sa ilang-araw ng puyat kasi halos gabi-gabi akong inaangkin ni Nikola at magdamag iyon kaya hindi na rin ako nakakapagtrabaho sa shop.

“Isa pa iyon? Bakit hinayaan mong tulungan ka ng Nik na iyon? Napag-usapan na natin iyon, hindi ba? Na kay Kuya tayo hihingi ng tulong at hindi sa Nik na iyon—“

“Sina Papa at Nik ang nag-usap kaya wala na akong magawa pa. Ayoko naman kaya lang si Papa iyon ang gusto, sana naman hindi ka magalit sa akin samantalang hindi ko rin naman ginusto iyon,” tugon ko at hindi napigilan ang lungkot sa boses ko.

“Wala ka naman talaga laging magagawa kapag ang Papa mo na ang nagdesisyon,” tugon ni Jane sa akin. “Okay ka lang ba talaga diyan?” tanong niya sa akin.

“Oo. Ayos na ayos ako rito,” tugon ko. “Tatawagan kita kapag pupunta na ako sa shop para naman makapagkwentuhan tayo at mukhang miss na miss mo na ako,” masigla kong sabi.

“Nag-aalala rin talaga ako sa’yo! Mag-usap tayo kapag hindi ka na abala,” tugon niya saka namin pinutol ang tawag.

Doon ay tumulo na ang mga luha ko saka napaupo na nanghihina sa sahig ng banyo. Sa tuwing gigising ako sa umaga na nag-iisa, hubad at masakit ang buong katawan ay palagi na lang akong umiiyak. Hindi na asawa ang turing sa akin ni Nikola kundi babaeng ginagamit na lang sa kama at dama ko iyon sa bawat pag-angkin niya sa akin, sa mga masasakit na salitang naririnig ko sa bibig niya at sa mga tingin niya sa akin na hindi ko na rin masalubong dahil sa takot at sakit na nararamdaman ko mula sa puso ko. Hindi ko alam kung hanggang kailan ko kakayanin pero sana hindi ako sumuko hanggang sa matapos na ang problema ni Papa sa negosyo at pakakawalan na ako ni Nikola.

Naligo na muna ako at nagbihis ng damit saka inayos ang sarili bago ako lumabas ng kwwarto at humarap kay Verona na nasa kusina at masayang kumakain kasama si Nikola. Nakita ko pa na sinubuan ni Nikola si Verona dahil magkatabi sila at parang hinati na naman ang puso ko sa paglalambingan ng dalawa na nasaksihan ko pero nakangiti pa rin akong humarap sa kanila kahit nasasaktan ang puso ko saka umupo sa upuan kaharap nila.

“Good morning, Ada,” masayang bati ni Verona sa akin.

“Good morning,” tugon ko na may sigla ang boses. “Ikaw ulit nagluto ng agahan? Aba, ang sipag mo naman,” nakangiting komento ko.

“Oo naman. Hinahanda ko ang sarili ko sa oras na ikasal kami ni Alexie para naman maging perfect housewife ako,” nakangiting tugon niya saka puno ng pagmamahal na tumingin sa asawa ko.

“Perfect housewife ka na. Hindi mo na ako kailangan paglutaun araw-araw dahil alam ko na wala nang maiipintas sa’yo ang mapapangasawa mo,” nakangiting tugon ni Nikola.

Nakangiti ako pero pakiramdam ko ay unti-unting nawawasak ang puso ko. Magaling lang talaga akong magpanggap mula noon pang bata ako na nasanay na sa sakit, rejection, masasakit na salita at kahit sa pananakit sa pisikal dahil kay Ate kaya kahit nasasaktan ako ay kaya ko iyong dalhin at hindi kailan man nagreklamo o ipaglaban ang sarili.

“Masarap din kayang magluto si Ada. Siya rin ang nagturo sa akin at alam ko na kapag nakahanap ng mapapangasawa si Ada ay magiging perfect housewife siya. Hindi lang talaga naging successful ang relasyon niyo kasi pareho kayong napasok sa kasunduan,” sabi ni Verona saka ngumiti sa akin.

“Marunong ka pa lang magluto?” tanong ni Nikola sa akin.

Tumingin ako kay Nikola na seryoso na ngayon pero umiwas na rin ng tingin saka kumuha ng pagkain at nilagay sa plato.

“Oo, pero hindi kasing-sarap ng luto ni Verona,” tugon ko.

“Wait? What is in your arm? Is that a bruise?” nag-aalalang tanong ni Verona sa akin.

Nagulat akong napatingin sa braso ko na umangat na pala ang kwelyo dahil sa pag-angat ko ng braso at kaagad inayos iyon dahil masama na ang tingin sa akin ni Nikola.

“Why do you have a bruise, Ada?” nag-aalalang tanong ni Verona sa akin.

“Nadulas ako sa CR kanina nang maliligo na ako tapos tumama ang braso ko sa bath tub kaya siguro nagkapasa,” pagsisinungaling ko.

“Baka mas malala pa ang tinamo mo dahil sa pagkakadulas mo kaya dapat magpa-check-up ka,” suhestiyon ni Verona sa akin.

Ngumiti ako at genuine iyon dahil sa kabaitan sa akin ni Verona at habang nakikilala at nakakasama ko siya sa bahay ay mas nakikilala ko siya nang lubusan na isang mabait na babae, malambing at maalalahanin na tao. Dahil mas matanda siya sa akin ay sinabi rin niya na aalagaan niya ako bilang nakakabatang kapatid at pakiramdam ko ay bigla akong nagkaroon ng Ate dahil sa kaniya kaya mas ginusto kong ipaubaya na lang si Nikola kay Verona.

“Plano ko rin para siguradong wala akong malalang injury,” tugon ko na lang para hindi siya lalong mag-alala.

“Mag-iingat ka sa susunod para hindi ka madulas,” bilin ni Nikola sa akin.

“Oo, salamat sa pag-aalala,” tugon ko at ipinagpatuloy ang pagkain.

Matapos mag-agahan ay bumalik ako sa kwarto dahil masama ang pakiramdam ko. Siguro dahil sa sakit ng katawan at ilang-araw na puyat kaya inihiga ko na lang muli sa kama upang matulog subalit hindi pa lumalalim ang tulog ko nang tumunog na naman ang cell phone ko kaya kinuha ko iyon at napuno ako ng kaba nang si Nikola ang tumatawag.

Eleven am na kaya ibig sabihin ay kanina pa siya umalis at nasa trabaho na ngayon pero bakit niya ako tinatawagan. Wala akong nagawa kundi pindutin ang answer button upang sagutin ang tawag niya.

“Come to my office to bring my lunch that Verona cooked. I forgot to bring it earlier, and I told Verona that you were coming here so take it with you,” maawtoridad na utos sa akin ni Nikola.

Hindi ako nakasagot dahil nadadala ako sa kabang nararamdaman ko.

“Gusto kong dumating ka rito bago mag-alas dose kaya kumilos ka na riyan!” matapang na utos niya sa akin.

“O-oo,” tugon ko saka tumayo.

“Good, para hindi naman sa kama lang may silbi,” komento niya saka pinatayan ako ng tawag.

Napabuntonghininga ako at kahit masama ang pakiramdam ko ay nagbihis na ako nang maayos na damit panglabas saka bumaba sa ikalawang-palapag at kinuha ang baon ni Nikola na gawa ni Verona na nasa mesa lang. Hindi ko na nakausap pa si Verona dahil wala siya sa kusina at sinabi ng maid na iyon daw ang baon ni Nikola na inayos ni Verona saka siya lumabas at sumakay sa kotse na may driver at dinala siya sa building ng kompanya ni Nikola.

Pagdating ko sa opisina ni Nikola ay pinapasok kaagad ako ng secretary niya at doon ay nakita ko ang abalang si Nikola na nakaharap sa laptop niya.

“I-ito na pala ang baon mo,” untag ko kay Nikola.

Lumapit ako saka inilapag ang dala ko sa mesa at ramdam ko na nakatitig sa akin si Nikola pero hindi ko magawang tumingin sa kaniya. Pinagmasdan ko ang opisina ni Nikola na malawak at malinis. May paintings sa pader na kulay grey ang wallpaper at sa likod ng inuupuan na swiving chair ni Nikola ay babasaging salamin ang pader na kita ang mga buildings sa labas.

“Did you like my office? I can f-ck you here,” sabi ni Nikola na ikinagulat ko.

“Ha?”

Tumayo si Nikola saka lumapit sa akin dahilan para mapaatras ako at hinawakan niya ang braso ko kaya nagulat muli ako pero hindi naman masakit ang pagkakahawak niya sa braso ko at inilapit niya ang katawan sa akin.

“I said, I can f-ck you here,” bulong ni Nikola sa tainga ko.

Hindi ko nagawang magsalita pero parang natulos ako sa kinatatayuan ko. Naramdaman kong hinaplos na ni Nikola ang mukha ko pababa sa leeg ko saka pumunta sa likod ko ang kamay niya habang binababa ang zipper ng dress ko. Dinig na dinig ko ang tunog ng pagbaba ng zipper ng dress ko saka bumagsak sa sahig ang dress ko kaya halos hubad na ako sa harapan ni Nikola.

“Your father called me,” sabi niya dahilan para mapatingin ako sa mukha ni Nikola at nakangisi siya sa akin. “And he said he needed money. I no longer asked why and just sent him money to his bank account. Do you know how much money he asked me for?” tanong niya sa akin.

Napailing ako pero kinakabahan ako kung magkano ang perang hininingi ni Papa kay Nikola.

“One-million,” tugon niya dahilan para manlaki ang mga mata ko. “Huge money, but in return, you have s*x with me here in my office. I wonder if it is still worth that much money on your body?” nang-iinsultong tanong niya sa akin saka pinasada ang buong katawan ko nang nakakainsultong tingin.

“Papa, bakit? Bakit humingi ka nang ganoong kalaking pera kay Nikola? Hindi mo ba naiisip na sa tuwing naglalabas siya ng pera sa atin ay dignidad at pagkatao ko ang pinangbabayad mo? Bakit, Papa?” tanong ko sa isip at gusto ko nang umiyak pero nagpipigil lang ako.

Ayokong mas magmukhang kaawa-awa sa harap ni Nikola at mas lalo niya akong kawawain.

“Because I gave a lot of money to your Dad, maybe you won't refuse what I want to do to you now,” nakangising sabi ni Nikola sa akin.

“Wha—“

Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko dahil bigla na lang niya akong hinila isinandal sa babasaging pader at saka ibinaba ang panty ko.

“I want to try to f-ck your assh-le,” bulong niya.

“N-no!” sigaw ko pero naramdaman ko ang matigas niyang pagkal-lake sa hubad kong likod.