“PUWEDE NATING ipagpabukas na lang ang pagsasabi ng totoo sa mga magulang mo,” ani Anton sa concerned na tinig habang nasa daan sila. Napapansin siguro nito na pagod na siya.
Papunta sila sa bahay ng mga Agustin sa Tagaytay.
Umiling si Chenie. “Gusto kong matapos na ang lahat ng dapat na gawin sa pamilya ko. Bukas, haharapin ko si Andrea. Pagbabayaran niya ang mga ginawa niya.”
“I’ll take care of Andrea, Chen. Don’t worry about her. Hindi ka na niya masasaktan pang muli. Kumikilos na ang mga pulis. They’re working with your dad. Huwag mo na siyang alalahanin. I’ll take care of everything.”
Naniwala siya kay Anton. Hindi na siya dapat na matakot. Hindi na siya mahihiwalay sa pamilya niya. Magiging maayos na ang kanilang buhay sa mga susunod na araw.
Pagdating nila sa bahay ay sinalubon
