Sabah olmuştu ve Alexsander,Amelia'yı teyzesine götürmek için atları hazırlatıyordu. Pencereden ikisine bakan Isabel bu kez huzurluydu. Alexsander'ın dün söyledikleri içine tuhaf bir huzur yerleştirmişti. Alexsander onun ailesinin kendi olduğunu söylemişti. Isabel gitmekte olan atlara bakarken hafifçe gülümsedi. Alexsander'a güveniyordu. Ama yine de kalbini o kadar acıtmıştı ki onu bir türlü affedemiyordu. "Isabel" Isabel,Greta'nın sesiyle arkasına döndü. Greta artık günlük rütin haline getirdiği şifalı içeceklerinden birini hazırlamış Isabel'e getirmişti. Isabel,Greta'nın elindeki fincanı aldı ve gülümseyerek teşekkür etti. Sonra da tekli kanepeye yavaşça oturarak içmeye başladı. *** Alexsander bir saatlik yoldan sonra Amelia'yı teyzesinin evine getirmişti. Leydi Catrean onl
