Chapter 5 - Spark
1307 Words
Nakatulala si Nadia habang nasa lunch break.
Puro buntong-hininga na lang ang pinapakawalan niya.
Napansin ito ng co-teacher niyang si Jaden.
"Hoy. Wala pang byernes santo pero ang aura ng mukha mo parang byernes na. Ano ba ang nangyayari sayo?" Anito. Habang sumusubo ng pagkain.
"Jaden, kakapalan ko na ang mukha ko. Pwede bang pautangin mo muna ako ng pera, please?"
Binaba ni Jaden ang hawak na kutsara. Muntik pa siya mabulunan.
"Gosh! Bakit?"
"Hindi kasi binayaran ni Tita Lalaine yong mga bills namin. Nakita ko na lang for disconnection na."
"Di ba ikaw nagbibigay ng pambayad niya?" Hindi makapaniwala si Jaden.
"Oo nga ako. Kaso nga ginamit ni Tita Lalaine yong pambayad. Tapos nagalit pa sa akin."
"Madrasta talaga, e, no? Kung ako sayo palayasin mo na yang mag-ina na yan sa bahay mo. Total patay naman yang papa mo. Hindi naman niya alam na pinalayas mo na yang mga bruha na yan sa pamamahay niyo. Wala na sila ginawa sayo...kundi apihin ka. Girl, hindi na uso si Cinderella ngayon."
"Sige na, please. Walang wala na talaga ako. Binayaran ko pa ang utang na bill sa ospital ni papa. Isasangla ko sayo yong atm ko. Para pagnakasahod sayo na lahat." Halos magmakaawa ito sa kaibigan.
Napabuntonghininga si Jaden.
"Sige na nga. Hindi na muna ako magbibigay sa boyfriend ko. Kaso wala akong b*mb*ng sa kaniya pag wala ako maibigay."
Laking tuwa ni Nadia. "Salamat, Jaden. Hulog ka talaga ng langit!" Niyakap ang kaibigan.
"Bakit ba kasi ang stepsister mong bruha hindi ba nagbibigay iyon? Di ba may online business siya? Gumagamit siya ng net dapat mag-share siya sayo, no?"
"Haiz, iyon nga e. Hindi ko maintindihan kung anong klaseng online business ba yong pinasukan niya. Kasi wala naman akong nakikitang produkto na binebenta niya. Tsaka lagi nakasarado iyong kwarto. Tapos kanina kakatok sana ako maglakas loob sana ako na manghiram na lang sana sa kaniya. Kaso may narinig ako."
Mukhang na curious din si bakla sa kinukwento ni Nadia. "O? Ano narinig mo?"
"Malaswa, e."
"Ano nga pagkasabi? Sige na ikwento mo na tayong dalawa lang naman na nandito sa table." Nagpalinga linga si Jaden.
Halos pabulong na nagsalita si Nadia. "Sabi, "Ohhh, Baby....I realy like to see your p*ssy. It so wet! I really want to see you personally and lick your f*cking p*ssy!"
Lumaki ang mata ni Jaden at napahalakhak sa kwento ng kaibigan.
"Girl! P*k* pala ang binebenta ng stepsister mo online. P*k* niya!"
Napatingin sa kanila ang ibang kasamahan na nasa kabilang table. Dahil sa lakas ng tawa ni bakla.
"Hoy, ano ka ba? Hinaan mo nga yang boses mo." Saway ni Nadia,
"Ay, sorry." Nagbulungan na lang silang dalawa.
"Paglumubas kasi ng kwarto si Bridget naka-p*nty lang siya at manipis na puting damit. Walang suot na bra. Halos bakat na yong *t*ng ng s*s* niya." Dagdag na kwento ni Nadia.
"Kakaiba din tong bruha mong stepsister mo."
"Hayaan mo siya. Sabi niya aalis din daw sila sa bahay. Nagkasagutan kami kanina."
"Tama lang yan lumayas na sila. Pabigat sila sayo. Anyway, mamaya ko na ibigay ang hinihiram mo."
"Salamat, Jaden. The best kang friend."
****************************************
Gabi na ng makauwi si Cole.
Sakto na pagkalapag niya ng cellphone sa lamesa ay may message agad siyang natanggap kay Nadia.
"Hi Cole. How was your day? I know it’s already late evening there in New York… I hope you’ll sleep well tonight and maybe dream of me? As for me, I’ve been super busy at school—but I still found time to message you."
Cole’s lips curled into a smile the moment he read her message. Simple lang ang sinabi ng babae, pero may kiliting dumampi sa dibdib niya—lalo na sa bahaging “dream of me?” Na para bang may pahaging na hindi niya matanggihan.
Napahawak siya sa batok habang napahiga sa kama, ramdam ang pagod pero sa isang iglap, nawala dahil lang sa isang message mula sa isang babaeng unti-unting kumakapit sa isip niya.
Agad niyang tinipa ang sagot.
"You caught me smiling like an idiot.
Now how am I supposed to sleep when you just gave me a reason to stay awake thinking about you?"
Pagkatapos niyang i-send ang message, ipinikit niya sandali ang mga mata, hawak pa rin ang phone sa dibdib.
"Anong ginagawa mo sa’kin, ha?" bulong niya sa sarili, habang hindi mapigil ang ngiti.
Ding!.
Tumunog muli ang phone ni Cole. Agad siyang napalingon, umaasang galing ulit sa babae—and it was.
Her message was short. Simple. But it hit him just right.
"Then think of me, Cole. Just not too much… you might get addicted."
Napatawa si Cole. Hindi niya napigilang umiling habang nakatitig sa screen.
D*mn. She’s really something.
Nag-reply agad siya. This time, medyo bolder.
"You’re dangerous, you know that?
Can I see you? Maybe just a quick video call? I’d like to match that smile with a voice."
Hawak pa rin ang phone, bumilis nang kaunti ang t***k ng puso niya. Hindi siya usually ganito—pero iba talaga ang dating ng babae sa kabila ng screen.
Matagal bago nakapag-reply ang babae.
Kaya panay ang tingin ni Cole sa chat box.
Bigla na excite si Cole ng makita niya ang typing bubble chat na gumagalaw.
"I’d love to... but I’m still at school. Maybe next time?" tugon ng babae.
Napangiti si Cole habang binabasa ang reply.
Nagreply siya kaagad.
"Still at school? Ah, right—it’s morning over there in the Philippines. I forgot I’m talking to someone on the other side of the world. Go focus, I’ll behave... for now. But don’t be surprised if I ask for that video call again soon. I’d really like to see you smile."
Nagpakawala siya ng mahinang tawa matapos i-send ang message.
And for some reason, he didn’t mind waiting for her kung kelan ang sinasabi niyang "next time".
Ilang saglit lang, nag-reply ulit ang babae. Mabilis siya magtype, parang hindi na rin siya makatiis.
"You’re sweet. But behave, okay? My students might catch me smiling at my phone for no reason."
Napangiti si Cole, nagreply siya.
"Then I’ll try to be good… until your classes are over. But fair warning—I'm not very patient when it comes to people I really want to see."
Nasa dulo na ng daliri niya ang isa pang message na itatype—pero pinigilan niya. He didn’t want to come off too strong. Yet. Ang gusto lang niya ngayon ay iparamdam sa babae na seryoso siya, kahit nagsimula lang silang mag-usap sa app.
Tumitig siya sa ceiling, hawak pa rin ang phone.
"Why do I feel like I want to know everything about that woman?”
Nagtagal ang katahimikan. Ilang minuto na ang lumipas, pero wala nang sumunod na reply mula sa babae.
Tumingin si Cole sa phone screen.
Napabuntong-hininga siya. Okay… maybe she really is busy. Medyo bitin, pero naiintindihan naman niya. She’s a teacher. And it’s still daytime there.
Binalik niya ang phone sa nightstand at ipinikit ang mga mata. “Next time,” bulong niya sa sarili.
Pero bago pa man siya makatulog, isang ding ang muling umalingawngaw.
Agad siyang napadilat. Kinuha niya ang phone—at nang mabasa ang message napangisi siya.
"By the way… if we ever video call, make sure you’re ready. I don’t think you’re prepared for how distracting I can be."
At may kiss icon pa siyang sinend.
Napatawa si Cole. D*mn. Akala niya tapos na. At sa simpleng message na ‘yon, parang sinindihan ulit ang spark sa dibdib niya.
Agad siyang nagreply.
"Oh, I hope you're as distracting as you claim. Because I already can’t focus—and I’ve barely even seen you."
"Now I’m not sure if I’ll survive that video call."
Humiga siyang muli, pero this time, may ngiting hindi maipinta sa mga labi niya.
Pakiramdam niya parang may nabubuhay sa loob niya.
- Writer
