"Umiiyak ka na naman?"
Mabilis kong pinunasan ng kumot ang magkabila kong pisngi saka nag-angat ng tingin kay Ate Charie na ngayon ay nakaupo na sa paanan ng kama ko. I sighed and smiled a little.
Inaabot niya ang kamay ko saka masuyong pinisil iyon.
"Gusto mo bang mag-unwind? Like, out of town or even out of the country? You've been stressing yourself na kasi, lately. Ano pa ba ang magagawa mo kung sinukuan ka na agad ng asawa mo? He doesn't worth any of your, tears, Isabella..."
Napapikit ako kasabay ng paglandas na naman ng luha sa mga mata ko. Another weeks have passed since I last saw my husband. Buong akala ko ay babalik siya kinagabihan para muli magpumilit na kausapin ako ngunit, hindi.
Hanggang sa lumipas ang mga araw na hindi na siya bumalik. He even signed those goddamn
