Hayallerime bir adım kalmıştı. O da evlilikti. Caner ile ikinci adımı atacaktık. Söz ve nişan aynı anda olacaktı. O, benim artık nişanlım olacaktı. Bu kapıdan ilk girdiği günü hatırladım. Aramızda hiçbir şey yoktu. Hatta, hislerinden emin değildi. Şimdi ise beni istemeye gelmişlerdi, aynı zamanda da nişan merasimi olacaktı.
İçeri önce babası girdi. Ardından Çelik Bey’in babası girdi. Sonra da hanımlar girdi. Annem, onları içeriye buyur ederken Caner ile göz göze geldim. Pencereden gördüğüm gibi çok yakışıklıydı. Yakından daha da karizmatik gözüküyordu.
Elindeki çiçekleri bana uzattı. En sevdiğim çiçek olan, gül almıştı. O kadar çok gül vardı ki hayranlıkla çiçeklere baktım. Caner “Bir kere olsun bana şöyle bakmadın,” dedi. Bakışlarımı ona çevirdim.
Ceketinin altından tutup kendime çe
