Chapter 29.2

738 Words

Sa dalawang araw ko dito sa bahay niya ay hindi ko siya kinikibo. Magsasalita lang ako kapag kailangan ko kagaya ngayon… “Pahiram ng cellphone.” Sabi ko sa kanya. Napatigil siya sa paglilinis ng kanyang kotse. “Kung tatawag ka naman sa magulang mo tungkol sa nangyari sa'yo, forget it.” Inirapan ko siya, bwisit talaga! “Gusto ko lang ipaalam sa kanila kung saan ako!” “They already know, humingi na ako nang permiso sa kanila bago kita dalhin dito.” “Nagpapatawa ka ba? Pa—“ “Akala kasi nila may lover’s quarrel tayo kaya hinayaan nila na kunin kita. Wala naman akong balak na masama sa'yo.” “You’re such a good liar. Ah basta pahiram ng cellphone, tatawagan ko na lang ang kaibigan ko.” “Kung tatawagan mo naman si Dana para humingi ng tulong. Sorry to disappoint you pero hindi mo siya mat

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD