Sa bandang huli ay magkayakap kaming nakatulog ni Felan na magkatabi.
Hindi natuloy ang pagtulog niya sa sahig dahil buong gabi siyang emosyonal at hindi kaya ng puso ko na pabayaan siya kaya ayon hinayaan ko lang na yakapin niya ako magdamag.
Ito yata iyong unang beses na magkatabi kaming natulog magdamag nang walang nangyari sa'min.
Nang magising ako kinaumagahan ay ang nakangiting mukha ni Felan ang agad kong nabungaran.
Mabuti na lang at mukhang hindi na siya maiiyak ngayon dahil maaliwalas na iyong mukha niya sa kabila nang pamamaga ng mga mata dahil sa kaiiyak kagabi.
"How are you?" masuyo kong tanong sa kanya habang isinuklay ang mga daliri ko sa magulo niyang buhok.
Hindi ako kailanman malulugi kung ganito kagwapong mukha ang magigisnan ko every morning kaya tama lang na
