ไอริสเดินลัดเลาะไปตามอาคารผ่านสนามหญ้าไปยังโรงอาหารคณะวิศวะตามแรงจูงของคนตัวสูงที่เดินนำหน้าไม่ห่าง
ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยความประหม่าราวกับกำลังทำตัวไม่ถูก เพราะตั้งแต่เดินเข้ามาใต้ตึกวิศวะก็มีสายตานับไม่ถ้วนของเหล่านักศึกษาจับจ้องมาทางพวกเขา
“พี่ซันพาไอมาที่นี่ทำไมค่ะ”
“พามากินข้าว...เพิ่งตื่นไม่ใช่เหรอ”
เธอกระซิบถามร่างสูงเบา ๆ ก่อนจะกวาดสายตาไปรอบ ๆ เพราะรู้สึกไม่คุ้นชินที่ต้องตกเป็นเป้าสายตาของใครหลายคน ที่ผ่านมาเธอก็พอจะรู้ว่าเขาเป็นคนดังของมหาลัยที่สาว ๆ หลายคนใฝ่ฝันหา แต่ไม่คิดว่าจะมีคนสนใจมากขนาดนี้
“หรืออยากไปกินพี่ที่อื่น?”
ไอริสชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหยุดเดินแล้วลอบกลืนน้ำลายลงคอช้า ๆ พลางคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ภาพตอนที่เขาทาบริมฝีปากไปตามลาดไหล่ของเธอเริ่มไหลย้อนเข้ามาในหัวซ้ำ ๆ
แต่น้ำเสียงเรียบนิ่งนั้นบ่งบอกว่าเขาพูดจริง แค่เธอตอบตกลง เขาก็พร้อมจะพาเธอไปที่อื่น
