สายลมยามค่ำคืนยังคงพัดเบา ๆ ใต้ต้นไม้ใหญ่ ไฟสีอุ่นสลัวแกว่งไกวตามจังหวะสายลม สะท้อนเงาไม้เป็นลวดลายเคลื่อนไหวบนพื้นเก่า ท่ามกลางความเงียบที่ยาวนานและอ้อมกอดแสนอบอุ่นใต้แสงดาว
ทั้งคู่ก็ลุกขึ้นพร้อมกันโดยไม่พูดอะไร ซันเดินนำกลับเข้าไปในตัวบ้าน ส่วนไอริสก็เดินตามไปช้า ๆ พร้อมหัวใจที่ยังเต้นไม่เป็นจังหวะกับคำพูดเมื่อครู่
“บ้านนี้มีสามห้อง เป็นห้องของพ่อแม่พี่เอง ตอนนี้ใช้เป็นห้องเก็บของ มีห้องว่างให้นอนพักได้จริง ๆ แค่สองห้องคือห้องพี่กับห้องของปู่กับย่า…จะให้พี่จัดห้องแยกให้ไหม”
เขาถามพลางหยุดยืนหน้าห้องนอนที่อยู่ด้านในสุดของบ้าน ก่อนจะเริ่มสาธยายส่วนต่าง ๆ ของบ้านให้เธอฟัง เป็นการอธิบายที่เหมือนขู่ให้เธอกลัวเป็นนัย ๆ เพราะเธอเป็นคนที่กลัวผีมาก มีเหรอที่เธอจะกล้าไปนอนอีกห้องลำพัง ส่วนเหตุผลที่เธอต้องค้างที่นี่ก็เป็นเพราะคนตัวสูงบอกว่ามันดึกและเขาก็ขับรถกลับไม่ไหวแล้ว
“ถามเหมือนจะมีตัวเ
