หลังจากแย่งย้ายกันขึ้นเรียนช่วงบ่าย ไอริสที่เลิกคลาสเร็วก็กลับมาดูร้านตามปกติ ก่อนเริ่มสำรวจเค้กที่มีหน้าร้านและกลับเข้าไปในห้องทำขนมเพื่อเริ่มทำขนมออกวางหน้าร้านทดแทนเค้กเหลือน้อยลงเต็มที ส่วนคนตัวโตส่งข้อความมาบอกแล้วว่าอาจจะกลับช้าหน่อยเพราะติดทำโพรเจกต์
ช่วงเวลาค่อย ๆ ผ่านไปช้า ๆ เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังเบา ๆ เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ไอริสจะหมุนป้าย ‘ปิด’ และล็อกประตูบานกระจกลงอย่างแผ่วเบา
ท้องฟ้าด้านนอกกลายเป็นสีหม่น ลมเย็นของยามค่ำเริ่มพัดพาไอเย็นผ่านช่องลมเข้ามาในร้าน แต่ภายในครัวยังอุ่นด้วยไอร้อนจากเตาเล็ก ๆ ที่ยังทำงานอยู่
“แป้งครบ น้ำตาลไม่หมด เนยพอ แพ็กเกจใกล้จะหมดสินะ”
เสียงพึมพำของไอริสดังเบา ๆ ขณะที่เธอสวมผ้ากันเปื้อน และก้มหน้าจดโน้ตในสมุดเล่มเล็ก จดรายการของที่ต้องซื้อมาเตรียมไว้ ก่อนจะหยิบวัตถุดิบขึ้นมาวางเรียงบนโต๊ะสแตนเลสกลางห้องทำขนมข้างเตาอบเล็ก ๆ ที่อุ่นร้อนกำลังด
