THE GAME OF CARDS

CHAPTER 3: RUDY

Roe's POV

"You... I underestimated you." Masama ang tingin niya sa akin at halatang galit siya. Hinarap ko siya at ngumiti.

"Your fault not mine and are you alright? Maybe you should go to clinic if see-"

"The hell I would!" Bigla siyang sumugod at walang pagdadalawang isip na bigyan akong suntok. Naiwasan ko naman ang kamao niya at umatras.

"Hey, let's calm down. We both are just slaves we should get along well-"

"F*ck you!" Binigyan naman ako ng isa pang suntok ngunit naiwasan ko parin ito.

He's not thinking when he's attacking. Lumayo siya ng bahagya at tumakbo papalapit sa akin para masipa ako ngunit ginamit ko ang dalawang braso ko para pigilan ang sipa niya na tatama sana sa mukha ko.

"Gotcha." I said before giving him a kick in the face.

Agad naman siyang napaatras habang sapo-sapo niya ang mukha. Luckily, wala akong school shoes. Rubber shoes ang ginamit ko rito sa school. It's easy to kick someone's face with this shoes.

"You... How can you fight like that?! You're just a girl."

"Don't underestimate girls."

"Then, I won't hold back now." Nagulat ako sa sinabi niya at bigla siyang sumugod.

He got faster and the first thing I knew I already got hurt.

Hawak hawak ko ang braso kong nasuntok niya. Napaluhod ako habang nakatatingin sa kanya.

He really didn't hold back.

"What's wrong? That hurt? Well, I don't care. I'm going to kill you now!"

Napangisi naman ako bago ako mabilisang tumakbo papunta sa kanya at ginamit ko ang lakas ko para maitumba siya. Agad akong pumatong sa kanya habang hawak hawak ang leeg niya. Ang dalawa ko namang paa ay nakaapak sa mga pulso niya.

"You want to kill me? Do you even have the guts to do it?! Do you even know how to kill someone?!" Sigaw ko.

Kinuha ko ang malaking bato gamit ang libre kong kamay at sinimulang hampasin ang braso niya gamit ang malaking bato.

"Can you really do it?! Ha?!" Sumigaw siya sa sakit. Sinigurado ko namang di nabali ang buto niya bago ako tumakbong papaalis.

Okay, this isn't running away from a fight.

This is just me being merciful.

I know he'll fight me after he got up but I don't wanna fight with a guy who hurt his arm.

It won't be a fair fight.

Wala akong ginawa kundi maglibot sa loob ng school. Maganda ang school at halatang mayayaman ang nag-aaral rito. Kompleto sila ng nga pasilidad at malalaki ang mga gusali. May malaki silang gym, may pool at may oval pa.

Ang high school building ay sa ibang parte ng school nakatayo habang ang senior high naman ay nasa kabilang bahagi. Napapagitnaan nila ang malaking gym.

Di ko namalayan na lunch na pala.

"Gutom na ako pero wala akong pera." I should find someone who can give me some food.

Should I find Pia? Or just go back to Dielan? Either way... I know they have money.

I should find them at the cafeteria. Agad akong pumunta sa cafeteria nang nandoon na ako ay agad kong hinanap si Dielan ngunit di ko siya nakita sa cafeteria.

"Hey, new girl!" Napatingin ako sa tumawag. Agad sumama ang timpla ko nang makita si queen wanna be aka Freslie.

Nakangiti na siya ngayon kasama niya ang iba pa naming kaklase sa table. Malapit ko namang marolyo ang mata ko nguniy baka makita niya at magalit pa at mahanap pa ng away. Ayoko na ng away. Napagod na ako sa isang tao.

"Hey..." binigyan ko nalang sila ng peking ngiti at lumapit.

"You don't look okay. Are you hungry?" Wow. She look worried. Is this an act? Kung arte lang to magaling siya.

"Uh... yes."

"You can sit here." Nagtaas naman ako ng kilay. I don't trust her.

"I know you're hesitant and I'm sorry. It won't happen again." Matamis siyang ngumiti. Umurong naman siya. Tumabi ako sa kanya.

Natahimik ang lahat bago ko napagtanto na may tumutulo na sa ulo ko. Sopas. May pancit pa.

Ano to batchoy?

Narinig ko ang malakas na tawa nila. Napatingin narin ang ibang mga estudyante sa amin. Naaamoy ko na rin ang amoy ng sopas.

"You fell for that?" Sabay tawa ni Freslie.

"Really?" Di ko makapaniwalang tanong. "Wala na bang iba?" Sabay tingin ko sa kanya. "Di mo ba naiisip na ang luma na ito? Ink sa upuan, sopas sa ulo at pagpapahiya sa lagat ng tao.

"What? It's funny!" Saad niya sabay tawa.

"I should teach you on how to do a proper prank."

"What-" before she could finish her sentence I already grabbed her hair and slam her head down to her tray.

Alam kong masakit iyon dahil mukhang matigas ang tray. Natahimik naman ang lahat habang ako ay nagpàkawala ng mahinang tawa.

"That's how you do a prank." Bulong ko sa kanya.

Nakarinig ako ng yapak galing sa likuran. Mahina lang ito at dahan dahan. Tahimik lang ang lahat at ang tingin nila ay nakapukol lang sa lalaki na nasa likuran ko. Tumingin ako sa itaas at agad kong nakita ang isang lalaki na mahaba ang buhok na nakadungo sa akin.

"Hi." I greeted him before he grabbed the back of my collar carrying me away from the cafeteria.

"Sh*t, she's dead for sure."

"What did she do?"

"He's going to kill her."

Iyon ang huli kong narinig sa cafeteria bago ako kinaladkad palabas. Nahinto lang nang nakapasok na kami sa isang maliit na kwarto.

"Ouch, that hurts." Reklamo ko nang mabitawan na ako ni Rudy. "You can just ask me to come you know." Saad ko sa kanya.

"Captain!" Agad na mang may yumakap sa akin.

"Pia. I'm glad to see you but don't call me captain. Rudy is the captain."

"What's this?! What happened to you?!" Tanong niya nang makita ang sopas sa ulo ko.

"She's been targeted. She's a slave." Sagot naman ni Dielan na di ko namalayan na nandito rin. Ngayon ko lang napansin. Nandito silang lahat.

"Lorence, hi!" Bati ko kay Lorence na nasa gilid lang.

"Captain." Ngiti niyang bati pabalik.

"You're a slave?! We can help you beat some people, so you can have a higher rank." Umiling naman agad ako sa suhistyon ni Pia.

"No, I need this. I need to know what's happening from the bottom to top." I need to be a slave to know what's happening.

"I heard you have an assignment. Who is it this time?" Tanong naman ni Lorence.

"He's John Madrigal, son of governor Madrigal." Kinuha ko ang cellphone ko at pinakita ang picture. "Do you know him?"

Tiningnan nila ito.

"I know him." Saad naman ni Rudy.

"What? How?" Rudy doesn't know how to make friends, in short we're the only friends he got.

"He wants to be part of my gang."

"I see."

"Come with me later. You can see him after school."

Tumango naman ako. "Thank you."

"I thought you stopped on receiving missions." Sabi naman ni Pia.

"I can't. I have a big dept."

Tumango naman sila. Alam kong naiintindihan nila ang gusto kong sabihin. Tumunog naman ang bell. Kanya-kanya na silang paalam hanggang sa kami nalang ni Rudy ang naiwan.

"Pia said she will get extra uniform for you." Sabi ni Rudy bago siya pumunta sa bintana at may kung anong pinanuod doon.

Lumapit naman ako sa kanya at tumabi. Hinawakan ko ang likuran niya at tiningnan kung sino ang tinitingnan niya.

A cat.

"You really likes cat, huh?"

"Captain-"

"Stop with the captain."

"I'm sorry." Tumingin ako sa kanya. Ngayon ko lang napansin, mahaba na ang buhok niya halos na di na makita ang mata niya. Hinawakan ko naman ito.

"You're hair. Ang taas na."

"You don't like it?" Hinawakan niya ang kamay kong nakahawak sa buhok niya at binaba ito.

"I like it."