Katniss POV
Nagising na lamang ako sa tunog ng alarm clock kaya nagmulat ako ng mata, napabangon ako at inalala ang nangyari ka gabi, nagbabaka sakaling panaginip lamang iyon. Pero nang mabaling ang tingin ko sa sahig na nagkalat ang mga litrato ay agad na umukit sa aking mukha ang sakit, para na namang hiniwa ang puso ko.
"s**t! akala ko panaginip lang, sana pala di nalang ako nagising.."
Mapait kong saad, at tuluyan na naman na nagsi patakan ang luha ko, ramdam kong namumugto na ang mata ko. Akala ko ay wala na akong maiiyak pa dahil buong gabi na akong umiyak. Pero meron pa pala.
Pero agad kong pinatatag ang sarili ko, hindi pwedeng ganito ako. May anak pa akong aasikasuhin at ayaw kong makita niya akong ganito, uunahin ko muna ang anak ko bago ko kausapin si Alfred.
Tumayo na nga
