Isabelle’s POV
Hindi maalis ang kaba sa dibdib ko matapos kong makaharap ulit si Keiran. Akala ko matapos ang anim na taon okay na ako, akala ko hindi na masakit pero nang makita ko ang wedding ring nila ng babaeng kahalikan niya 6 years ago ay parang may kung anong kirot sa dibdib ko.
“Mommy, why do they called you Bela po… do you know them , mommy?” tanong ng anak kong si Isaac.
“I-i don’t know them, Baby. Hindi rin alam ni mommy bakit tinatawag nila akong Bela.” sagot ko pa.
“But mommy, the guy earlier we had same eyes po” nagnining ning ang mata ng anak ko habang sinasabi niya yon
“Siya po ba ang daddy ko?” tanong pa niya na lalong nagpakaba sakin
“No, baby… he’s not your dad. I don’t know him, right? Kaya impossible na siya ang daddy mo” pagsisinungaling ko pa sa anak ko, kahit
