“เด็กน้อยขี้เซาตื่นได้แล้ว”
เสียงหนาของชายหนุ่มที่อยู่ในชุดผ่าตัดสีน้ำเงินเข้มเอ่ยเรียกปลุกหญิงสาวที่นอนหลับสนิทอยู่บนโซฟาภายในห้องทำงานของเขา
พร้อมกับหย่อนก้นนั่งลงข้างๆร่างบางที่ยังคงนอนนิ่งอยู่เพื่อพักขาที่ต้องยืนมาหลายชั่วโมงระหว่างการผ่าตัดที่ผ่านมา
“ได้เวลากลับบ้านแล้วเหรอคะ”
ณลินค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างคนไม่อยากจะตื่นด้วยยังรู้สึกว่านอนไม่เต็มอิ่มเลย
เธอยังคงอยากจะนอนต่อแต่เพราะได้ยินว่าเป็นเสียงของเขาเรียกหาเลยตื่นขึ้นมาเพื่อหวังว่าจะได้กลับไปนอนต่อที่บ้าน
“อยากกลับบ้านแล้วเหรอ”
สายตาคมมองดูภรรยาที่ดูง่วงนอนผิดหูผิดตาไม่ละไปไหนเพื่อสังเกตอาการ
พร้อมกับสองแขนยืนไปช่วยเธอพยุงตัวให้ลุกขึ้นนั่งเพื่อจะได้นั่งคุยกับเขาได้
“อืม งั้นหนูขอนอนต่อนะ ไว้ได้เวลาแล้วค่อยมาปลุก”
ร่างบางที่เพิ่งจะลุกขึ้นมานั่งเอนตัวนอนต่อลงไปบนตักแกร่งของชายหนุ่มราวกับร่างกายของเธอเป็นของเหลวที่ไม่อาจทร
