“เมาก็นอนไปเลยอย่ามาก่อกวน”
สองมือเล็กผลักไสใบหน้าหล่อเหลาของพายัพที่ออกไปทางฝรั่งต่างชาติให้ออกห่างอกอวบของเธอ
ด้วยเธอนั้นอยากห้ามปราบให้เขาหยุดการกระทำที่มันล่อแหลมอยู่ตรงหน้าอกของเธอ
“อืม อย่ามาทรมานกันซิ”
เขาใช้ใบหน้าที่ถูกเธอใช้มือผลักเอาไว้ดันแรงจนมือของเธอนั้นไม่อาจต่อต้านแรงเขาได้จนต้องหลบทางไปจนใบหน้าของเขาเข้าไปจ่อประชิดใบหน้าหวานของเธอ
สายตาของคนเมาที่หวานเยิ้มนิดๆจ้องมองเข้าไปในดวงตาหวานอย่างอ้อนวอนเพื่อให้เธอเลิกทรมานเขา
สองมือค่อยๆขยับคร่อมร่างบางของเธอเอาไว้และพาทั้งร่างกายขึ้นคร่อมเธอได้ในที่สุด
“พอเลยนะ”
เสียงหวานเอ่ยดุเขาเบาๆแต่ภายในใจกลับกำลังเต้นแรงไม่เป็นจังหวะแบบควบคุมให้หยุดไม่ได้
เธอกำลังวาบหวิวไปกับการกระทำของเขาที่มันชวนให้คิดไปไกลว่าคืนนี้จะไม่ได้นอนต่อ
“อืม”
ปลายจมูกโด่งเป็นสันกดลงเบาๆบนแก้มขาวของเธอที่ไร้เครื่องสำอางแต่งแต้ม
สูดหอมกลิ่นของเธอที่หอมล
