[Ep16]

1460 Words

.....เช้าวันต่อมา นั่งแดกข้าวเช้าคนเดียว ชีวิตอีพริกผู้น่าสงสาร พอกินข้าวเสร็จก็ไปมหาลัย @มหาลัย เรา : หวังว่าวันนี้วิจัยจะผ่านน่ะ กูแก้จะสิบรอบล่ะ พี : สาธุขอให้ผ่าน เพลี้ยงง เบส : โชคดีพวกมึง เรา/พี : เออๆ และแล้วตอนนี้เรากำลังลุ้นว่างานวิจัยที่เราทำมันจะผ่านไหม อ. : พยายามอีกนิดน่ะ กลับไปแก้ตรงนี้อีกหน่อย พี : อีกนิดอีกหน่อยตลอดเลยน่ะครับอาจารย์ เมื่อวานก็บอกว่าอีกนิด อ. : เอาน่า อีกนิดครั้งสุดท้าย เชื่ออาจารย์ // กูตีอารย์จะผิดไหม5555+ เรา : ค่ะๆ ขอบคุณค่ะอารย์ เดินออกมาจากห้องอย่างเซงๆ อีห่าอีกนิดรอบที่ล้านแปด กูจะผ่านไหมเนี้ยชาติเนี้ยย พี : ป่ะไปลาออกกับกู เรา : พ่องง กลับป่ะกูจะไปแก้งานให้เสร็จ พี : พึ่งจะเที่ยงเอง มึงรีบหรออ เรา : เออกูจะรีบแก้ให้เสร็จ คืนนี้ไปผับกันกูอยากปลดปล่อย พี : เอาดิ งั้นกูบอกพวกนั้นก่อนว่าเราจะกลับก่อน เรา : เออๆ ชวนพวกมันด้วยน่ะ // ไอ้พีก็จัดการแชทบอกเพื่อนๆสุดที่รักว่าพวกเราจะกลับก่อนและชวนพวกมันไปผับด้วย พี : พวกมันบอกว่า3ทุ่มเจอกันที่ผับxx เรา : เคร มึงมารับกูด้วยน่ะ พี : อือ..งั้นกลับเถอะกูจะไปแก้วิจัยเหมือนกัน เรา : เออๆ เรากับไอ้พีก็แยกย้ายกัน พอถึงห้องก็รีบเอางานมาแก้ใหม่ เครียดกับวิจัยแล้วยังมาเครียดเรื่องพี่ฌอห์ณอีกลาออกจากการเป็นกูได้ไหม นั่งทำงานไปตาก็จะหลับไป เราเลยลงไปซื้อกาแฟหน้าคอนโด เรา : เอากาแฟไม่ใส่น้ำตาลแก้วหนึ่งค่ะ☕ แม่ค้า : ร้อนหรือเย็นจ้ะะ เรา : เย็นค่ะ แม่ค้า : โอเครจ้าา ระหว่างนั่งรอกาแฟเราก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น " เอากาแฟเย็นไม่ใส่น้ำตาลแก้วหนึ่งครับ " ใครมันสั่งเหมือนกูว่ะ เสียงคุ้นๆด้วย เราเลยเงยหน้าจากโทรศัพท์แล้วหันไปมอง ผ่างงงงง ไอ้มินนน!! จำมินแฟนเก่าของเราได้ไหม ถ้าใครจำไม่ได้ก็ไม่ต้องจำ555+ พอเห็นหน้ามันตอนแรกก็ตกใจนิดหน่อยมันหล่อขึ้นเว้ย หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนาน แต่ความเหี้ยก็คงจะเหมือนเดิม ตอนนี้มันยังไม่เห็นเรา เออก็ดีเหมือนกัน แม่ค้า : ได้แล้วจ้า กาแฟเย็นไม่ใส่น้ำตาล เรา : เท่าไหร่คะ // ไอ้มินก็หันมามองเรา มันก็ดูจะตกใจเหมือนกันที่เจอเรา แม่ค้า : 35บาทจ้า // เราก็เอาเงินให้แม่ค้าเสร็จแล้วก็กำลังจะเดินกลับเข้าคอนโด " ตัวว!! รอเค้าก่อนนน " เสียงไอ้มิน..ไม่สนเราก็เดินต่อ หมับบบ!! มันวิ่งมาจับแขนเรา มิน : ตัวเค้าคิดถึงตัวน่ะ // มาคิดถึงกูทำไมไอ้ห่านนี้ เรา : คิดถึงกูทำไม!!??? มิน : ตลอดเวลาที่เราเลิกกันไม่มีวันไหนที่เค้าไม่คิดถึงตัวเลยน่ะ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม // บักสตออของ่ายจังง เรา : เพื่ออ...!!!??? ในเมื่อมึงเป็นคนทิ้งกูไปเอง // พูดถึงวันนั้นละแม่งเจ็บใจจริงๆที่มันสวมเขาให้กู มิน : เค้ารู้ ว่าแต่ตัวยังใช้เบอร์เดิมอยู่ไหมอ่ะ เรา : เลิกแทนตัวเองว่าเค้าแล้วเรียกแทนกูว่าตัวได้แล้ว เราไม่ได้เป็นอะไรกัน ส่วนเบอร์กูใช้เบอร์ใหม่แล้วก็ไม่ต้องมาเสือกขอเบอร์กู..เพราะกูไม่ให้ อ่ออ..และอีกอย่างไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายกับกูอีกน่ะ กูลำคาญ ไอ้สัสส!!!// พูดจบเราก็เดินหนีเลย ไอ้มินก็เหว๋อนิดๆ เพราะตอนที่เราคบกับมันเราไม่เคยพูดกูมึงและไม่เคยด่ามันเลยสักครั้ง แต่ตอนนี้กูด่ามันไอ้สัสอ่ะ มันคงอึ้งอยู่ หึ!! แล้วไงใครแคร์กูไม่ใช่แป้งสักหน่อย พ้ามมมม!! แป้งแคร์555+ เราก็เดินขึ้นลิฟท์แล้วเข้าห้องนั่งแก้วิจัยต่อ จนเวลาผ่านไปปปป ตอนนี้เป็นเวลา17:37 น. งานของเราก็เสร็จแล้ว บิดขี้เกียจแล้วขึ้นมานอนพักบนเตียง ตั้งนาฬิกาปลุกไว้เวลา20:00 น. . . . . TIME 20:0 PM ลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว วันนี้จะไปเมาไม่ได้จะไปหาผัวแต่งเบาๆพอ กางเกงยีนส์ขายาวเสื้อเอวลอยรองเท้าส้นสูง แต่งหน้าเบาๆ พี 📲📲 📞เรา : ว่าา 📞พี : กูรออยู่หน้าคอนโด เร็วๆสัส! 📞เรา : แป๊ปกูกำลังลงไป 📞พี : เออออ // วางสายย วางสายจากไอ้พีเสร็จก็หยิบกระเป๋ากวาดทุกอย่างลงกระเป๋าที่สำคัญคือปิดเครื่องโทรศัพท์ ตัดการติดต่อทุกช่องทาง เสร็จแล้วก็ล็อกห้องลงไปหาไอ้พี พี : ขึ้นมาสิมึงรอให้ใครตัดลิบบิ้น เรา : เออไอ้ห่านิเร่งกูจังง พี : จะ3ทุ่มล่ะยังไม่ถึงผับเลย เรา : ก็รีบขับสิไอ้สัส มัวแต่บ่นน จากนั้นมันก็เร่งสปีดทันที จนถึงผับ พี : รีบเข้าไปเถอะ ไอ้ตินโทรตามกูเป็น10รอบล่ะ เรา : เออๆ เดินเข้าไปในผับ คนเยอะจัง กว่าจะเดินถึงโต๊ะ ไอ้เหี้ยพีนี้ก็เดินเร็วจริง จนมีคนมาจับแขนเรา หันไปดู อีสัสหน้ากลัวจังหน้าดูโหดๆ ผับนี้ทำไมมันน่ากลัวอย่างนี้ ไอ้พีช่วยกูด้วยยย เรา : เห้ยๆ ปล่อยน่ะ // พยายามสบัดออกแต่มันไม่ออก ไอ้เหี้ยเนี้ยมือเหนียวจังว่ะะ พี : เห้ยยย!! มึงทำอะไรแฟนกู ปล่อยแฟนกู!!! // มันถึงปล่อยเรานี้รีบวิ่งไปหาไอ้พีเลย เรา : น่ากลัวชิบหาย พี : เดินต้วมเตี้ยวเป็นเต่าอยู่นั้นแหละ เรา : ก็มึงไม่รอกู เดินเกาะแขนไอ้พีมาจนถึงโต๊ะ เบส : กว่าจะมา ผับจะปิดล่ะ เรา : เวอร์ๆ ติน : มาๆนั่งๆ เรา : วันนี้กูจะเมาเอากูกลับด้วย จากนั้นก็นั่งดื่มนั่งเม้าส์กับเพื่อน ดีเจวันนี้ก็หล่อจัง วู้วววว~5555+เปิดแต่ละเพลงไม่เกรงใจเอวอีพริกเลย และตอนนี้เริ่มมึนๆล่ะ นั่งกระดกเหล้าต่อ .... : คนสวยชื่อไรครับ // เดินมาทักเราที่โต๊ะ เรา : ชื่อพริก อึกกก! // กระดกเหล้าอีกแก้วว .... : ผมบี ขอไลน์ได้ไหมครับ เรา : มีแฟนแล้วค่ะ บี : ถ้ามีผมก็เห็นสิครับ แสดงว่าตอนนี้ไม่มีแฟน // เอ่าไอ้ห่านิ เรา : ตินๆช่วยกูด้วย // หันไปกระซิบ ติน : มึงมีปัญหาอะไรกับเมียกู บี : คุณเป็นแฟนเธอหรอครับ ติน : กูไม่ใช่แฟนแต่กูเป็นผัวว บี : เอ่ออ..งั้นผมขอโทษละกันน่ะครับ // เดินไป พี : สวยจังน่ะมึง เรา : ธรรมดา ดื่มกันต่อจนผับปิด ตอนนี้กูเดินเซล่ะ โอ้ยยตาจะปิด เรา : พีมึงอุ้มกูหน่อย กูขี้เกียจเดิน พี : เออๆ // ไอ้พีก็อุ้มเราบาดบ่าออกมาจนถึงรถ พอถึงเบาะอีนี้สลบยาวเลย รู้สึกตัวอีกทีตอนได้ยินเสียงไอ้พี พี : พริกๆ ถึงแล้ว ตื่นสิอีเหี้ยย!! เรา : ถึงล่ะหรอ // ขยี้ตาา พี : เออ เรา : เอาน้ำมาล้างหน้าหน่อยยย // ไอ้พีก็หยิบขวดน้ำให้เรา เออค่อยดีขึ้นมาหน่อยยย พี : ป่ะกูขึ้นไปส่ง เรา : อืออ ไอ้พีก็เดินมาส่งเราจนถึงหน้าห้องมันถึงกลับ เราก็แตะคีย์การ์ดแล้วเปิดประตูเข้าไปมันก็จะเดินเซๆหน่อย5555+ เปิดไฟ พรึ่บบ!! พี่ฌอห์ณนั่งหน้าโหดกำโทรศัพท์อยู่โซฟา กูไม่สน เดินผ่านนางไปแล้วกำลังจะเข้าห้อง พี่ฌอห์ณ : ไปไหนมา!! โทรไปทำไมไม่รับ!!! เรา : ไปผับมา แบตหมด พี่ฌอห์ณ : ทำไมไม่โทรบอกก่อนว่าจะไปผับ ยิ่งเป็นผู้หญิงยิ่งอันตราย!! เรา : สนใจด้วยหรออ พี่ฌอห์ณ : พริก!! เรา : อย่ามาขึ้นเสียงใส่กูน่ะ!! มึงสนใจกูด้วยหรอ ทีมึงล่ะกลับห้อง5ทุ่มเกือบทุกวัน บอกแต่ว่าทำงานๆไม่รู้ว่าทำจริงหรือป่าว!!! กูไปผับแค่นี้คงไม่ตายหรอกมั้ง พี่ฌอห์ณ : โอเคๆ ไปอาบน้ำนอนไป มึงคงจะเมามากแหละ // เหอะะะ!! เดินเข้ามาอาบน้ำแล้วล้มลงนอน อีพี่ฌอห์ณยังไม่เข้ามา สงสัยระงับอารมณ์อยู่ด้านนอกจนสักพักรู้สึกว่าเตียงยุบ คงเป็นพี่ฌอห์ณอะแหละไม่ใช่ผีหรอก เราไม่สนนอนต่อ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more