พ่ายรักเมียเก่า(ที่ไม่รัก)

ตอนที่17 ข้อตกลง

พ่ายรักเมียเก่า (ที่ไม่รัก)

ตอนที่17 ข้อตกลง

“ส่งตัวหมอออกมา ไม่งั้นระเบิด4-5ลูกนี้ได้ลอยไปที่โรงพยาบาลแพทย์แน่...”

ทุกคนถึงกับอึ้ง....ก่อนที่ทุกคนจะหันมองกัน

แคนดี้ขยับตัวจะออกไปแต่ว่าอาทิตย์ดึงไว้......

“อย่าไปนะมันอันตราย ขอร้องล่ะ อย่าทำอะไรวู่วาม อย่าใช้อารมณ์ขอร้องฟังผมนะ”

อาทิตย์ถึงกับต้องหว่านล้อมแคนดี้

"แต่ว่าโรงพยาบาลถ้าระเบิดขึ้นมาล่ะจะทำยังไง อุปกรณ์การแพทย์ ยา และ เวชภัณฑ์ จะเสียหายนะ แค่ฉันคนเดียวไม่เป็นไรหรอก

ฉันว่าเรามาทำให้มันถูกต้องเหอะ แค่ฉันคนเดียวแลกกับทุกอย่าง" แคนดี้ตอบพร้อมกับไอออกมา

“รอแปบนะ”...อาทิตย์ตรวจดูปืนและลูกกระสุน ก่อนที่จะตะโกนออกไป..

"พวกมึงเป็นใคร ต้องการอะไร บอกความต้องการของพวกมึงมา เรามาคุยกันอย่างสันติเหอะ" อาทิตย์หว่านล้อมด้วยคำพูด

"เราต้องการคุยกับหมอ แค่หมอเท่านั้น คนอื่นไม่เกี่ยว เราสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายหมอ เรามีเรื่องสำคัญจริงๆได้โปรดเถอะหมอ"

วิวที่กำลังจะอ้าปากนั้นถูกบีเอามือปิดปากไว้...

"หุบปากบ้างก็ดีครับอย่าทำให้มันยุ่งมากกว่าเดิมเลย แค่นี้มันก็วุ่นวายมากพอแล้ว

อย่าเพิ่งเอาเรื่องส่วนตัวของตัวเอง มาแลกกับความเป็นความตายของคนอื่นเลยครับ"

"ไม่ได้หมออยู่ในความดูแลของพวกเราอย่างน้อยต้องให้เราอยู่ใกล้หมอในระยะ 2 เมตร ว่าไงตกลงไหม

ถ้าไม่ตกลงก็เตรียมตัวตายได้เลยอย่าคิดที่จะมาขู่อะไรแถวนี้ ให้คิดว่าจะเอาชีวิตให้รอดออกไปจากที่นี่ยังไงดีกว่าไหม"

ชายหนุ่มตะโกนออกไป เพื่อข่มขู่พวกนั้น

"ได้เลย พวกเราจะถอนกำลัง เว้นไว้แค่ที่โรงพยาบาล นอกนั้นห้ามใครเข้าใกล้ ไม่ว่าใครที่เข้ามาพวกเราจะฆ่าทิ้งให้หมด

แบบนี้ถือว่าโอเคมั้ย งั้นให้มีแค่หมอกับทหารคนหนึ่งโอเคมั้ย ชายฝั่งนั้นตอบกลับมา"

"ทุกคนถอยไปครับ ทำตามที่พวกมันบอกห้ามทุกคนเข้าใกล้โรงพยาบาลเด็ดขาด

เพราะพวกเราก็ไม่รับรองความปลอดภัยเช่นกัน" อาทิตย์บอกกับทุกคนที่อยู่ที่นี่

ชายหนุ่มหันมาหาหญิงสาวพร้อมกับมองด้วยความเป็นห่วง "แคนดี้ฟังนะตอนนี้คุณไม่ค่อยสบาย อย่าเอาแต่อารมณ์

ก่อนที่จะตอบอะไรพวกมันคุณต้องคิดให้รอบคอบนะ เพื่อความปลอดภัยของตัวคุณเอง และไม่ต้องกลัวผมจะปกป้องคุณเอง"

จากนั้นทุกคนถอยไป อาทิตย์ จูงมือแคนดี้ออกมา ทุกคนที่มองดูต่างก็ลุ้นด้วยความเป็นห่วง

ก่อนที่จะเข้าไปในโรงพยาบาลแพทย์ อาทิตย์ จับมือแคนดี้แล้วบอกหญิงสาวว่า

"ไม่ต้องกลัวผมจะอยู่ข้างๆ คุณ จะรอจนกว่าคุณจะกลับมา หากมีอะไรที่คิดว่าไม่น่าปลอดภัยร้องออกมาดังๆเข้าใจมั้ย"

แคนดี้พยักหน้าก่อนที่จะเดินเข้าไปด้านใน ด้วยท่าทีที่อิดโรย

เมื่อเข้าไปถึงด้านในแคนดี้กวาดสายตามองรอบๆห้องพร้อมกับประเมินสถานการณ์....

สวัสดีครับหมอ ผมชื่ออาเสาะ เป็นหัวหน้าขนชนเผ่าฝั่งโน้น ยินดีที่ได้รู้จักครับ หมอไม่ต้องกลัวผมนะครับ

แคนดี้//มีอะไรรึเปล่าคะ ทำไมต้องใช้อาวุธ และทำร้ายผู้คนด้วย

อาเสาะ//พวกเราไม่ได้ทำร้ายใคร ที่มาวันนี้แค่อยากให้หมอช่วย

คือภรรยาท่านผู้นำเรามีโรคประจำตัว อาการค่อนข้างแย่ อยากให้หมอไปช่วยดูอาการให้หน่อยได้ไหมครับ

แคนดี้//ฉันจะเชื่อได้ยังไงว่าพวกคุณไม่โกหกพวกเรา อีกอย่างฉันกลัว แล้วฉันจะไว้ใจพวกคุณได้ยังไงล่ะคะ

อาเสาะ//ผู้ชายคนนั้นเป็นใครครับ คนรักหมอเหรอ พวกเราเห็นว่าคุณอยู่ด้วยกัน และอีกอย่างเท่าที่สืบมา

เขาอยู่ข้างกายหมอตลอดตั้งแต่ที่เขามาถึงที่นี่

แคนดี้// นี่พวกคุณรู้ลุกถึงขนาดนี้เลยเหรอคะ แล้วทำไมไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรกับฉันล่ะ

เขาเป็นสามีฉัน ถ้าคุณจะให้ฉันไป ฉันขอพาสามีไปด้วยได้ไหม อย่างน้อยเขาจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง

อีกอย่างถ้าทิ้งเขาไว้ที่นี่ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้กลับมา ฉันกลัวเขาจะทำอะไรบ้าๆ ฉันไม่อยากให้ทุกคนเดือดร้อน

อีกอย่างถ้าฉันไปที่นั่นอย่างน้อย ทางคุณควรเอาตัวประกันมาแลกกันเพื่อความสบายใจของทั้งสองฝ่าย

แคนดี้จำใจบอกไปแบบนั้นเพราะตอนนี้เธอกลัวมากๆ แทบจะไม่กล้าที่จะมองหน้าชายคนนั้นเลยด้วยซ้ำ

อาเสาะ//หมอเลือกปฏิบัติเหรอ ครับ

แคนดี้// “อะไรที่คุณคิดว่าหมอเลือกปฎิบัติค่ะ พวกคุณเปฺ็นคนที่ทำให้หมอมีความคิดแบบนั้นเองต่างหาก

หมอมีหน้าที่รักษาคนไข้นะคะ แต่คนไข้ที่จะรักษาหมอจะแน่ใจได้ยังไงว่าจะเชื่อใจได้หรือไม่ หมอไม่มีอาวุธนะคะคุณต้องเข้าใจตรงนี้ด้วย ไม่ว่าอยู่ไหนสนามรบ ไม่ว่าจะเป็นฝั่งไหนถ้าได้รับบาดเจ็บมาหมอรักษาอยู่แล้ว

แต่คนไข้ล่ะ ไม่ใช่ว่าพอหมอรักษาจนหายดีแล้วจะมาฆ่าหมอทิ้งนะคะ คุุณเข้าใจที่หมอจะสื่อออกมาใช่มั้ยคะ

คุณต้องเข้าใจหมอนะคะ มีใครบ้างที่จะกล้าเสี่ยงไปทั้งที่ไม่รู้ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือว่าเรื่องหลอก

ถ้าไม่เชื่อใจกันก็กลับไปได้เลยค่ะ แล้วค่อยมาเปิดศึกกัน ถึงตอนนั้นหมอมั่นใจว่าทางเราไม่แพ้พวกคุุณแน่นอนค่ะ”

แคนดี้พยายามที่จะใช้เหตุผลทุกคำพูดเพื่อที่จะให้คนอย่างอาเสาะเข้าใจในสถานการณ์และความเป็นไปของการทำงานและหน้าทีของหมอที่ต้องทำ

อาเสาะ//ตกลงครับ ตามนั้นผมให้เวลาหมอได้ตัดสินใจว่าจะเอายังไงกับเรื่องนี้แต่ว่าอย่านานนะครับที่สำคัญห้ามตุกติกตามนั้นนะครับ