พ่ายรักเมียเก่า(ที่ไม่รัก)

ตอนที่5 ทหารที่มาใหม่1

พ่ายรักเมียเก่า (ที่ไม่รัก)

ตอนที่5 ทหารที่มาใหม่ 1

เมื่อพูดกับพลเสร็จแคนดี้รีบเดินกึ่งวิ่งเพื่อที่จะกลับมาที่บ้านพัก

แต่ระหว่างทางเจอกับลิ้นจี่ที่กลับมาเรียกพ่อให้ไปต้อนรับทหารที่มาใหม่นั้น

“พี่แคนดี้ไปดูทหารกันค่ะ มาใหม่มีแต่คนหน้าตาดีๆ ทั้งนั้นเลย บางคนนะหล่อลากดินเลยค่ะพี่ หนูนะใจสั่นเลยทีเดียวเผลอๆคราวนี้หนูจะไม่สนใจพี่อานนท์ด้วยด้วยแหละ” ลิ้นจี่เอ่ยชวนหญิงสาวที่เอาแต่ทำงาน

“พี่ไม่ค่อยสบาย ลิ้นจี่ไปเหอะ พี่ขอตัวก่อนนะ พี่อยากพักผ่อนเอาไว้วันหลังแล้วกัน” แคนดี้ตอบออกไปเพราะเธอรู้สึกว่ามันปวดหัวมากๆ

หญิงสาวพูดจบแล้วรีบไปทันทีโดยที่ไม่ได้สนใจลิ้นจี่ที่ยืนอยู่ตรงนั้นเลยด้วยซ้ำ

ลิ้นจี่รีบไปที่หน้าหมู่บ้านแล้วต้อนรับทหารที่มาใหม่กับพ่อหลังจากแนะนำตัวกันเสร็จผู้ใหญ่หันไปถามลูกสาว

ผู้ใหญ่//พ่อบอกให้แกไปตามหมอมาแล้วไปตามรึยัง อย่าบอกนะว่าลืม ไม่ได้เรื่องจริงๆลูกคนนี้

ลิ้นจี่//เจอกันระหว่างทางแล้วพี่แคนดี้บอกว่าเธอไม่ค่อยสบาย เลยกลับไปพัก บอกว่าไว้วันหลังก็ได้ค่ะพ่อ ไม่ได้เรื่องอะไรเล่าไม่ฟังให้จบก่อนล่ะพ่อก็

อาทิตย์ หรือ ร้อยเอกอาทิตย์ หัวหน้าทหารผู้ที่ควบคุมทหารชุดนี้ถึงกับตกใจที่ได้ยินชื่อนี้

ใช่เขาไม่ได้ยินชื่อนี้มาเกือบ3ปีแล้ว เรียกว่าลืมชื่อนี้ไปจากหัวสมองแล้วด้วยซ้ำ และไม่เคยคิดว่าจะได้ยินหรือว่าได้เจออีก

แต่ต้องมาได้ยินที่นี่ มันเป็นไปได้ยังไงบ้าไปแล้ว

"ไม่หรอกอาจเป็นแค่คนชื่อเหมือนกันเท่านั้น ไม่มีทาง"

แต่ต่อให้ใช่ก็ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อยใครจะสน แต่ว่าก็อดที่จะเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้งเพื่อความแน่ใจของตัวเอง

อาทิตย์//เมื่อกี้บอกว่าหมอ ชื่อ อะไรนะครับ ผมได้ยินไม่ค่อยถนัดสักเท่าไหร่ครับ

ลิ้นจี่//ชื่อพี่แคนดี้ค่ะ คุณทหาร พี่แคนดี้เป็นหมอประจำที่นี่ เรียกได้ว่าแทบจะเป็นคนที่นี่ไปแล้ว ที่สำคัญเธอสวยเก่งน่ารัก

อาทิตย์//ทำไมล่ะครับ ทำไมถึงบอกว่าแทบจะเป็นคนที่นี่ไปแล้ว หมอมีสามีที่นี่เหรอครับหรือยังไง

ลิ้นจี่//ไม่มีหรอกค่ะพี่หมอโสด ก็พี่หมอแคนดี้อยู่ที่นี่ตลอดแทบจะไม่กลับบ้าน ไม่ไปกรุงเทพตลอด3-4ปีเลยก็ว่าได้ ไม่รู้ว่าทำไม

ที่สำคัญเธอเป็นที่รักของทุกคนที่นี่ค่ะ ที่นี่ใครๆก็รักพี่หมอกันทั้งน้้น พี่ทหารอยากเจอมั้ยคะ ถ้าอยากเจอฉันจะพาไปแนะนำให้รู้จักค่ะไปมั้ยคะพี่ทหาร ลิ้นจี่ร่ายยาวถึงเรื่องของแคนดี้ให้กับทหารที่มาใหม่ได้ฟัง

ผู้ใหญ่//มากไปละลิ้นจี่ ยังไงหมอกับทหารเขาก็ต้องทำงานร่วมกัน ต่อให้ไม่รู้จักกันตอนนี้เดี๋ยวต่อไปก็ต้องรู้จักกันอยู่แล้วเขามีหน้าที่ประสานงานกัน แกน่ะไม่รู้เรื่องอะไรอย่ามาพูดจ้าเพ้อเจ้อ ป่วนการทำงานของหมอและคุณทหารเขาเลย ไปได้แล้ว

อย่าไปยุ่งเรื่องของเขาเลย กลับไปดูแลข้าวปลาอาหาร แล้วอย่าลืมไปดูหมอด้วยว่ากินข้าวกินน้ำรึยัง ถ้าหมอต้องการหรือขาดเหลืออะไรอย่าให้เธอเจ็บป่วยได้เข้าใจมั้ย ไปได้แล้ว

"จ่ะพ่อ จะไปเดี่๋ยวนี้แหละจ้า แหม๋หนูล่ะสงสัยตกลงใครเป็นลูกพ่อคะ นังลิ้นจี่คนนี้ หรือว่าพี่หมอแคนดี้กันแน่ พ่อนะพ่อ" ลิ้นจี่ทำท่างอนผู้เป็นพ่อ ก่อนที่จะเดินหน้าตั้งออกไปทันที แถมยังแอบหัวเราะอีกต่างหาก

หืมพี่ทหารหล่อจัง ลิ้นจี่เดินไปคิดไปตามทาง

"ขอบคุณผู้ใหญ่ที่มาต้อนรับพวกผมนะครับ ว่าแต่ที่พักอยู่ทางไหนครับ ผมจะได้จัดแจงให้น้องๆทหาร จัดที่หลับที่นอนและจัดการการกินการนอนต่างๆครับ เสรฺ็จแล้วจะได้พักผ่อนกัน ก่อนที่จะเริ่มทำงานในวันพรุ่งนี้ครับ"

อาทิตย์กล่าวคำขอบคุณพร้อมกับสอบถามที่พักเพราะว่าทุกคนเดินทางมาเหนื่อยๆเรียกได้ว่าวันนี้ทุกคนสะบัดสะบอมกันมามากเลยทีเดียวเพราะกว่าจะผ่านเขาแต่ละลูกมาได้เรียกว่าอ้วกพุ่งแล้วพุ่งอีก

ผู้ใหญ่//ทางนี้ครับ ตามมาได้เลย อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบ้านพักหมอและโรงพยาบาลแพทย์ครับ ที่นี่สะดวกสบาย อีกอย่างมีทหารมาอยู่ใกล้ที่พักหมอผมก็อุ่นใจขึ้นมาอีกหน่อยครับ เชิญครับ

ผู้ใหญ่พูดจบแล้วเดินนำทุกคนไปที่บ้านพัก...เหล่าทหารและอาทิตย์ต่างเดินตามมาเป็นแถว ระหว่างทางที่เดินนั้น ทุกคนต่างสอดส่องสายตามองตามสิ่งรอบข้างต่างๆ เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง

ทางด้านแคนดี้ที่กลับมาถึงบ้านพักได้แต่เดินไปเดินมาเพราะความว้าวุ่นใจ อีกทั้งยังคิดไม่ตกว่าจะทำยังไงดี หญิงสาวเดินไปเดินมาในบ้านพร้อมกับคิดแล้วคิดอีก หรือว่าจะทำเรื่องกลับกรุงเทพดีนะ แต่ถ้ากลับไปชาวบ้านที่นี่่ล่ะจะทำยังไง

ทำไมต้องมาเจอกันที่นี่ทั้งๆ ที่หนีมาอยู่ที่นี่เพราะคิดไว้ว่าคงไม่มีทางที่จะเจอกันได้

แล้วทำไม ทำไมต้องมาเจอเขาที่นี่ด้วย โอ๊ยปวดหัวไปหมดแล้วทำไงดี หรือว่าควรที่จะให้หมอนั่นกลับไปแล้วจะทำยังไงล่ะ

แต่ว่า เราคิดมากไปหรือเปล่า ในเมื่อหมอนั่นเป็นคนบอกเลิกเรา เขาก็คงไม่ได้สนใจเราหรอกมั้งว่าการที่เราอยู่ที่นี่จะเป็นอย่างไร

เราก็แค่ต่างคนต่างทำงานกันไป ไม่ได้เกี่ยวข้องกันอยู่แล้ว เมื่อคิดได้แบบนี้ แคนดี้ค่อยสบายใจขึ้นมานิดหนึ่ง