พ่ายรักเมียเก่า(ที่ไม่รัก)

ตอนที่10นายต่างหากที่ไม่ปลอดภัย

พ่ายรักเมียเก่า (ที่ไม่รัก)

ตอนที่10 นายต่างหากที่ไม่ปลอดภัย

หลังจากที่ชี้ห้องให้อาทิตย์แล้วแคนดี้เดินออกมากับนัทที่หน้าบ้านเพื่อที่จะออกมาส่งนัทกลับไปที่อำเภอ แต่ว่าเหตุการณ์ที่ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นก็ได้มาถึงเมื่อ

ทันใดนั้นเสียงปืนที่ดังขึ้นหลายๆนัดติดกันทำเอาทุกคนตกใจรวมไปถึงนัทและแคนดี้ที่ก็ตกใจไม่ต่างกัน ทุกคนต่างหันไปมองหน้ากันและกัน

นัทนายอำเหนุ่มโอบไหล่แคนดี้ไว้แล้วกดตัวให้หมอบต่ำ พร้อมกับหันไปมองแคนดี้ที่ยกมือปิดหูเอาไว้

อาทิตย์ที่ได้ยินเสียงปืนรีบวิ่งออกมาแล้วดึงแคนดี้กระชับมาที่อกกว้างของเขาก่อนพาวิ่งเข้าไปหลบภายในตัวบ้าน

พร้อมกับนัทที่วิ่งตามเข้ามา

"เกิดอะไรขึ้น" อาทิตย์ถามนัทที่ตามเข้ามา

"ไม่รู้เหมือนกันครับ อยู่ดีๆเสียงปืนก็ดังขึ้น ผมเองก็ตกใจเหมือนกัน ไม่รู้ว่ามาจากทางไหนกันแน่"

อาทิตย์ที่โอบแคนดี้ไว้รู้สึกได้ทันทีว่าหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดตอนนี้นั้น ตัวสั่นมากๆ ทำให้เขายิ่งกระชับตัวเธอไว้แน่น

"ไม่ต้องกลัวนะ อยู่กับผมแล้วคุณจะปลอดภัย" อาทิตย์บอกกับแคนดี้

"หมอคงตกใจมากใช่มั้ยครับ" นัทเอ่ยถามทันที ทั้งที่เห็นแคนดี้ตัวสั่นในอ้อมกอดของอาทิตย์

แคนดี้พยายามจะปัดมืออาทิตย์ออกแต่ชายหนุ่มยังคงกอดไว้แน่น และไม่มีทีท่าว่าชายหนุ่มจะปล่อยเธอเลยสักนิด

"เหมือนเสียงปืนจะอยู่ใกล้ๆ ปกติไม่ได้ยินใกล้ขนาดนี้นะคะ หรือว่าอยู่แถวนี้หรือเปล่าคะ" แคนดี้พูดพร้อมกับหันไปมองรอบๆ

หมอครับ หมอ หมออยู่มั้ยครับ..หมอครับ ช่วยด้วยครับมีคนป่วยครับหมอ เสียงคนตะโกนเรียกหมออยู่ที่หน้าบ้าน

แคนดี้ขยับตัวจะลุกออกไปแต่ว่าอาทิตย์ยังคงกอดแล้วดึงไว้

"จะออกไปสุ่มสี่สุ่มห้าตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด คุณรู้เหรอว่าใครที่มาเรียก

ไม่ใช่ว่าใครที่มาเรียกหมอแล้วคุณต้องออกตลอดนะแคนดี้ คุณต้องประเมินสถานการณ์ด้วยนะ"

"จริงครับ ผมเห็นด้วย ผมว่าคุณอาทิตย์พูดถูกนาทีนี้เราจะไว้ใจใครไม่ได้เด็ดขาด"

"นั่นใครที่มาเรียกหมอตอนนี้ ??

ชายหนุ่มตะโกนถาม....เงียบไม่มีเสียงตอบรับ "ดีไม่ตอบก็อย่าตอบถ้ากูจับได้นะมึงเจอกูแน่"

ผ่านไปไม่กี่นาที เสียงบีทหารคนสนิทอาทิตย์ดังขึ้น

“นายครับโอเคมั้ยครับ..สถานการณ์ปกติแล้วครับ” บีที่ถือปืนมาพร้อมกับกำลังทหารรีบมาหาอาทิตย์

นัทรีบออกมาดูที่หน้าบ้าน แคนดี้ดันตัวอาทิตย์ให้ออกห่างจากตัวเองแล้วเดินออกมา

อาทิตย์ตามออกมาก่อนจะถามบี

"เกิดอะไรขึ้น" ชายหนุ่มถามออกมาด้วยท่าทีที่หงุดหงิดเป็นอย่างมาก

“ ก่อนหน้านี้มีคนร้ายสองสามคนถือปืนมาด้อมๆ มองๆ แถวนี้ครับจับตัวได้หนึ่งคนตอนนี้กำลังสอบสวนคนรับ"

“ทำได้ดีมากขอบใจ"อาทิตย์บอกลูกน้อง ก่อนจะพยักหน้าส่งสัญญาณว่าให้ตรวจสอโดยรอบเพื่อความปลอดภัยของทุกคน

นัท//เห็นมั้ยครับผมว่าบางทีเป้าหมายของมันไม่หมอก็ยาปฏิชีวนะ พวกมันทำได้ทุกอย่างจริงๆเลย

อาทิตย์//รบกวนนายอำเภอแจ้งผู้ใหญ่บ้านด้วยครับว่าผมต้องการประชุมด่วน ตอนนี้เลยครับ

นัท//ได้ครับเดี๋ยวผมแวะบอกผู้ใหญ่ให้ ส่วนทางนี้ฝากดูแลด้วยนะครับ

นายอำเภอหนุ่มรับคำแล้วเดินออกไป แคนดี้จะตามออกไปแต่อาทิตย์ดึงไว้

แคนดี้//ปล่อย นายอย่ามาแตะต้องตัวฉัน ฉันไม่ชอบ

อย่าทำแบบนี้อีกเป็นอันขาดไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นยังไงก็ห้ามแตะต้องฉัน

อาทิตย์//คุณอาจไม่ปลอดภัย แต่เท่าที่เห็นเมื่อกี้ตัวคุณสั่นไม่ต่างจากลูกนกที่ตกน้ำ หรือลูกนกที่กำลังร้องหาแม่อยู่มากๆเลยนะ

แคนดี้//บอกตรงๆ ฉันไม่อยากอยู่ไกล้นาย ไม่อยากอยู่ใกล้แม้แต่นิดเดียวยิ่งอยู่ใกล้นาย นั่นมันยิ่งทำให้ฉันไม่ปลอดภัย

ถ้าจะให้ดีกลับไปที่บ้านพักนายยิ่งดี ถ้าทำอย่างนั้นได้ ฉันจะรู้สึกขอบคุณนายมากๆ นายก็รู้ว่าฉันไม่อยากอยู่กับนายเพียงลำพัง

ไม่อยากพูดคุย แค่เรื่องงานเท่านั้นที่ฉันจะพูดกับนาย ขอร้องอย่าทำให้ฉันต้องลำบากใจเลย

อาทิตย์//ทำไมแคนดี้คุณกลัว คนอื่นเข้าใจผิดเหรอ นายอำเภอ หรือ ครูล่ะ ที่เธอสนใจ แต่เท่าที่ผมมองๆดูแล้วนะผมว่าน่าจะเป็นทั้งสองคนนั่นแหละนะที่ชอบคุณ ว่าแต่คุณล่ะชอบใครคนไหนเป็นพิเศษเหรอ บอกผมหน่อยสิ ผมอยากรู้

แคนดี้//ใครก็ได้ที่ไม่ใช่นาย ขอแค่ไม่ใช่นายจะเป็นใครมันก็ไม่สำคัญ เพราะว่าฉันเป็นคนเจ็บแล้วจำ

อีกอย่างสายน้ำที่มันไหลไปแล้วมันไม่มีทางที่จะไหลย้อนคืนกลับมาหรอกอาทิตย์

นายเป็นคนพูดเองว่าไม่ชอบของที่มันจำเจ เพราะงั้นเราสองคนต่างคนต่างอยู่เหอะ

"คุณนี่เปลี่ยนไปเยอะจริงๆเลยนะแคนดี ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากๆเลยนะ" อาทิตย์พูดพร้อมกับเดินสำรวจบริเวณบ้าน

"คุณอยากจะพูดอยากจะทำอะไรก็ทำไปเหอะอาทิตย์ ฉันเหนื่อยที่จะคุยกับคนอย่างคุณ

อีกอย่างอย่าเที่ยวทำตัวว่าสนิทกับฉันหรือว่าทำเหมือนเรารู้จักกันมานาน เพราะนั่่นมันแค่อดีต ไม่ต้องไปใส่ใจกับมันมากนักหรอก"