พ่ายรักเมียเก่า(ที่ไม่รัก)

ตอนที่13 ผัวเก่า

พ่ายรักเมียเก่า (ที่ไม่รัก)

ตอนที่13 ผัวเก่า

"นายจะมาอุ้มฉันแบบนี้ไม่ได้นะปล่อยเดี๋ยวชาวบ้านจะเข้าใจผิด..ปล่อยนะ นายอาทิตย์ ไอ้บ้าปล่อยสิ อาทิตย์ฉันบอกให้ปล่อยยังไงล่ะ ปล่อยนะ หูแตกหรือไง "

แคนดี้ทั้งด่า ทั้งบน โวยวาย ถ้อยคำสารพัดหลั่งไหลออกมาจา่กปากของหญิงสาว ทั้งทุบอาทิตย์ตลอดทาง แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าอาทิตย์จะปล่อยเลย แถมเขายังไม่สะทกสะท้านกับคำด่าต่างๆ ที่แคนดี้พรั่งพรูด่าเขาด้วยซ้ำ ตรงกันข้ามนั่นมันยิ่งทำให้เขาโมโหหนักไปกว่าเดิมอีกด้วยซ้ำ

อาทิตย์ไม่ฟังอุ้ม มาจนถึงกระท่อมที่ผู้ใหญ่ แม่จอม และบี อยู่ พลรีบวิ่งตามมา ด้วยความตกใจระคนหน้าตาตื่นที่เห็นอาทิตย์อุ้มแคนดี้ไว้เช่นนั้น ตายแน่ๆ

"บีนายเก็บของใช้ของหมอพร้อมกับเอากระเป๋าหมอตามมาด้วย" อาทิตย์ออกคำสั่งทั้งที่ยังไม่ได้ปล่อยแคนดี้ลงจากไหล่ที่เขาจับหญิงสาวพาดบ่าเอาไว้ ก่อนที่จะมองมาที่ทุกคน สายตานั้นช่างแข็งกร้าวและน่ากลัวมากๆเลยทีเดียว

แม่จอมที่มองหมอที่โดนอาทิตย์อุ้มอยู่นั้น ถึงกับคอตกแถมยังร้องไห้ออกมาด้วยความที่รู้สึกผิด เพราะว่าตัวเองเป็นต้นเหตุที่ทำให้หมอโดนดุด่าเป็นแน่

"ฉันต้องขอโทษด้วยนะคะคุณหมอที่ทำให้คุณโดนด่า ขอโทษด้วยนะคะทุกคนที่ฉันเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด ขอโทษจริงๆค่ะ "

แม่จอมถึงกับร้องไห้แล้วทรุดตัวนั่งลงกับพื้น จอมรีบเข้าไปประคองแม่ทันที "ผมเองก็ขอโทษด้วยนะครับ"

แคนดี้ที่อยู่บนบ่าของอาทิตย์เห็นดังนั้นรีบยกโบกไม้โบกมือ..

"ไม่เป็นไรค่ะป้า" สบายใจได้หมอไม่เป็นอะไรเลยค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงที่สำคัญพักผ่อนนะคะ อย่าโทษตัวเองหมอเต็มใจทำค่ะ

"หุบปากไปเลยแคนดี้ อย่ามาพูดมาก " อาทิตย์ตะคอกด้วยความโมโหเป็นอย่างมาก ผู้หญิงคนนี้ไม่เคยห่วงตัวเองเลยสินะ

"ยุ่งอะไรฉันต้องช่วยป้าเขาไม่งั้นจะไม่ทันรอบส่งขาย ปล่อยสิ อีกไร่เดียวก็จะเสร็จอยู่แล้ว" แคนดี้บ่นพร้อมกับทุบหลังอาทิตย์

"ไอ้บี ไปเรียกพลทหารที่ว่างมาช่วย ทำให้เสร็จเข้าใจมั้ย ถ้าไม่เสร็จห้ามกินข้าว" อาทิตย์หันไปบอกกับบีอีกครั้ง ก่อนที่จะอุ้มแคนดี้ออกไปยังบ้านพัก

"ครับนาย" บีตอบรับคำสั่งเจ้านายที่หงุดหงิด

แคนดี้ที่ได้ยินดังนั้นถึงกับยิ้มออก พร้อมกับทำมือ??ให้กับ จอม และแม่จอม ก่อนที่อาทิตย์จะเดินไปยังบ้านพักหมอ

ระหว่างทาง..."ปล่อยได้แล้วอาทิตย์เลือดฉันจะไหลลงหัวหมดแล้ว คนอื่นเขาจะเข้าใจผิดเราไม่ได้เป็นอะไรกันทำแบบนี้ไม่ได้ ฉันจะทำอะไรมันเป็นเรื่องของฉัน นายอย่ามาทำหน้าที่เกินขอบเขต ฉันไม่ชอบ ปล่อย" แคนดี้ยังคงบ่นอยู่อย่างนั้น

"ทำไมจะไม่เป็น...เป็นผัวด้วยซ้ำ เป็นผัวน่ะเข้าใจมั้ย

เป็นมานานแล้วด้วย ผ ผึ้ง สระ -อัว แล้วก็ ว อ่านว่าผัว เข้าใจมั้ย"

อาทิตย์ถึงกับสะกดคำให้แคนดี้ฟัง ก่อนที่แคนดี้จะด่ากลับคืนไปบ้าง

"หุบปาก...แค่ผัวเก่า..เลิกกันไปแล้วก็เป็นคนอื่น เข้าใจมั้ยคำว่าผัวเก่า ผัวเก่า ได้ยินชัดเจนหรือยัง คำว่าผัวเก่ามันก็แค่อดีต" แคนดี้ตอกย้ำคำพูดครั้งแล้วครั้งเล่า

"หรือว่าอยากให้เป็นผัวใหม่รึไงหึืม" อาทิตย์เอ่ยถาม แคนดี้ถึงกับเงียบ

กว่าจะมาถึงบ้านพักทั้งสองทะเลาะกันตลอดทาง อาทิตย์วางแคนดี้ลง พลตามมา อาทิตย์หันไปด่าพล..

"ไอ้พล ทำไมมึงไม่ห้ามหมอ เกิดหมอไม่สบายไปจะทำยังไง รับผิดชอบไหวเหรอ ต่อให้ห้ามไม่ได้ก็มาบอกสิไม่ใช่เห็นดีเห็นงาม เตรียมถูกทำโทษได้เลยนะมึง ต่อให้ทำหน้าที่ดูแลหมอ มึงก็ยังเป็นทหาร เป็นคนของทหาร ไม่ใช่คนของหมอ เข้าใจมั้ย"

"ไม่ได้นะห้ามทำโทษ พล มันเป็นความคิดของฉัน เขาห้ามแล้วแต่ฉันไม่ฟังเอง "

แคนดี้รีบช่วยปกป้องพล เพราะเกรงว่าพลจะถูกทำโทษนั่นเอง แคนดี้พูดพร้อมกับถอดเสื้อคลุมและหมวกของแม่จอมออก

เมื่อถอดออกมาผมเผ้าเปียกเต็มไปด้วยเหงื่อเต็มไปหมด หน้ำซ้ำหน้าแดงเพราะโดนแดดอีก อาทิตย์มองแล้วถึงกับส่ายหน้าทันที

แคนดี้//ไปพักเหอะพล เดี๋ยวฉันจัดการเอง ไปเหอะไม่มีอะไรหรอก

พล//ครับหมอพรุ่งนี้6โมงเช้านะครับลงดอย

แคนดี้//จ้า รีบไปเหอะ อย่าลืมหาข้าวกินด้วยล่ะ

อาทิตย์//ไปไหนกันอีก นัดแนะกันดีจริงๆ

แคนดี้//ไปรับยา และพยาบาลอาสา มีอะไรมั้ย หรือว่านายจะก้าวก่ายงานของหมอ

อาทิตย์//ผมไปส่งเอง จะได้ไปดูแลความปลอดภัยด้วย

แคนดี้//ไม่ต้อง มันไม่ใช่เรื่องของนาย ฉันไปกันเองได้ อีกอย่างเมื่อไปถึงอำเภอ นายอำเภอก็อยู่ไม่มีอะไรให้น่ากลัว

อาทิตย์//ไม่งั้นผมจะกลับไปทำโทษไอ้พล เอาสิ เลือกเอา ว่าจะช่วยลูกน้อง หรือว่าจะเห็นแก่ตัว เชิญเลือกเอาได้เลยคุณหมอ

แคนดี้//ก็ได้..วุ่นวายจริงๆ ครั้งนี้แค่ครั้งเดียวนะบอกไว้ก่อนเลย อีกอย่างฉันไม่ใช่ลูกน้องใต้บังคับบัญชาของนายฉันเป็นหมอ เข้าใจมั้ย ว่าฉันเป็นหมอ เป็นหมอโว๊ย ไม่ใช่ทหาร และไม่ใช่หมอทหาร เข้าใจมั้ย ไอ้บ้า บ้าอำนาจ ชอบข่มขู่ ข่มเหง

อืมมเข้าใจ..ว่าเป็นหมอ แต่เธอก็เป็นเมียผม...เป็นหมอแล้วก็เป็นเมียทหาร จบมั้ย