บทที่ 1 พี่น้องที่รัก
ภายในคฤหาสน์หลังใหญ่เวลาเกือบเที่ยงคืนหญิงสาวในชุดนอนสีขาวค่อยๆ หมุนลูกบิดประตูก่อนจะชะโงกหน้าออกมาดูลาดเลา เมื่อพบว่าทางปลอดโปร่งเธอจึงค่อยๆ เร้นกายไปในความมืดจุดหมายคือห้องนอนริมสุด ห้องของพี่ชาย..
มาลิน หยุดยืนอยู่หน้าห้องของเขามือบางหมุนลูกบิดประตูเปิดก่อนจะรีบผลุบหายเข้าไปด้านใน ร่างสูงใหญ่นอนเหยียดอยู่บนเตียงกว้าง ซึ่งเธอรู้ดีว่ามันกว้างมากแค่ไหน ยิ่งมองขอบเตียงภาพเมื่อวันก่อนก็ลอยซ้อนเข้ามาในความทรงจำ
..เขาให้ยืนเกาะอยู่แบบนั้นทั้งคืน
“ขึ้นมา” น้ำเสียงแหบพร่าทำให้เธอค่อยๆขยับตัวขึ้นไปนั่งบนเตียงเดียวกันกับเขา
“พี่ภาคย์เมาเหรอคะ” มาลินน้ำเสียงตะกุกตะกักไม่กล้ามองสบตาเขาตรงๆ เวลาเมาเขาจะรุนแรง จนบางครั้งก็รับไม่ไหว
“นิดหน่อย”
ภาคย์จับปลายคางมนลูบไปมาหญิงสาวที่พ่อเขาอุปการะเลี้ยงไว้ เธอเป็นลูกติดของแม่อดีตแม่เลี้ยงซึ่งเลิกลากับพ่อเขาไปตั้งแต่มาลินอายุสิบห้า
แม่ของเธอใจดำกล้าทิ้งลูกสาวไว้กับอดีตสามีซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันโดยสายเลือดเด็กหญิงมาลินในตอนนั้นจึงติดพี่ภาคย์มาไม่นาน ธนกิจพ่อของเขาก็ตายจากไป มาลินในวัยสิบแปดจึงตกอยู่ในการปกครองของภาคย์
จนถึงตอนนี้เธออายุยี่สิบ แน่นอนเขาจับเธอเปลื้องผ้าเปลี่ยนสถานะน้องสาวเอาทำเมียไปตั้งแต่อายุสิบเก้านี่ก็เป็นเวลาปีกว่าๆ แล้วที่ มาลินมานอนอยู่ใต้ร่างเขา
“พี่ภาคย์ห้ามทำรอยนะคะ พรุ่งนี้คุณปู่ให้ลินไปช่วยดูเอกสาร” มาลินต้องรีบย้ำคนด้านบนซึ่งกำลังดึงชุดนอนลูกไม้ของเธอออกให้พ้นตัว คุณปู่ของภาคย์เป็นเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง มีสาขาอยู่เกือบทุกจังหวัด
“เธอก็ใส่ชุดที่มันมิดชิด” ภาคย์ดึงกางเกงชั้นในออกเป็นลำดับสุดท้าย
“ค่ะ แต่ลินรู้สึกว่าอาวิกำลังสงสัยเรา” ชื่อของคุณอาทำให้ภาคย์ชะงัก การที่เขาเป็นหลานชายคนโตทำให้ถูกจ้องจับผิดไปทุกเรื่อง
ธนกิจพ่อของเขาเป็นลูกชายคนโตของเจ้าสัวธนินท์ ลูกชายคนรองคือราเมศและลูกคนสุดท้ายคือวิมาลาซึ่งครองตัวเป็นโสดตำแหน่งว่าที่ประธานบริษัทคนต่อไปจึงเป็นการแย่งชิงกันระหว่างเขาและคุณอาทั้งสอง และเขาจะไม่ยอมพลาดจากตำแหน่งเด็ดขาด
“สงสัยเรื่องอะไร ตอนออกมามีใครเห็นหรือเปล่า” แววตาเข้มขึ้นทำให้มาลินมองเขาด้วยสายตาน้อยใจ
“พี่ภาคย์กลัวคนอื่นรู้เรื่องของเรา ไหนพี่ภาคย์บอกว่าถ้าลินเรียนจบจะบอกคนอื่นเรื่องของเรา หรือว่าที่ผ่านมาพี่ไม่เคยคิดจริงจังกับลิน” สายตายุ่งยากของภาคย์ทำให้มาลินพูดต่อ
“ที่ลินยอมพี่เพราะพี่บอกจะรับผิดชอบลินรักพี่นะพี่รักลินมั้ย” มาลินเงยหน้ามองผู้ชายที่เธอรักจนหมดหัวใจ เธอยอมเขาได้ทุกอย่างขอแค่ภาคย์ไม่ทอดทิ้งเธอ
“เด็กโง่ พี่รักเธอคนเดียว” ภาคย์ดึงตัวหญิงสาวเข้ามากอด เขาก้มมองมาลินซึ่งกำลังซุกหน้าเข้าหาอกแกร่งด้วยความรู้สึกหลากหลาย
..จะให้เขารักลูกสาวของผู้หญิงคนที่ทำให้แม่ต้องตรอมใจตายได้ยังไง ไม่มีทาง!
ชีวิตครอบครัวที่มีแต่รอยยิ้มเริ่มจางหายไปตั้งแต่เบญจาเลื่อนขั้นจากเลขามาเป็นเมียน้อยในตอนนั้นเขาอายุเพียงสิบห้าเด็กชายภาคย์ต้องทนเห็นแม่นั่งร้องไห้ทุกวัน วิ่งวุ่นตามหึงหวงธนกิจจนคล้ายคนบ้า
ธนกิจเองก็ไม่เคยกลับมาบ้าน จนเป็นที่เอือมระอาของคนเป็นปู่ ตอนนั้นครอบครัวเขาในสายตาบ้านอื่นคือตัวตลกโดยเฉพาะวิมาลาที่ขยันมายุแยงพี่สะใภ้อย่างภาวินี
เขาเฝ้าบอกให้แม่เลิกตามหึงหวงพ่อ ท่านสัญญาว่าจะหยุด สุดท้ายพอรู้ข่าวว่าธนกิจควงเบญจาไปงานเลี้ยงเปิดห้างที่ภูเก็ต
ภาวินีรีบขับรถออกไปทันทีโดยไม่ฟังคำทัดทาน
รถประสานงาพุ่งเข้าชนเสาไฟฟ้าอย่างแรง ภาวินีเสียชีวิตคาที่ โลกของภาคย์ที่เคยสดใสหม่นลงภายในพริบตาเขารู้สึกเกลียดพ่อของตัวเองมากที่เป็นสาเหตุให้แม่ต้องตาย รวมถึงแม่ของมาลิน!
ผ่านไปไม่ถึงสามเดือนธนกิจก็พาเบญจาเข้ามาเปิดตัวกับครอบครัว อีกฝ่ายมาพร้อมกับลูกสาวตัวน้อยในวัยสิบขวบ ธนกิจทั้งรักทั้งหลงสองแม่ลูกคู่นี้มาก ไม่สนใจว่าเขาจะรู้สึกยังไง
ภาคย์เรียนรู้ว่าหากเขาทำไม่ดีกับเบญจาและมาลินธนกิจจะโกรธและไม่สนใจเขา ภาคย์จึงเลือกที่จะไม่ต่อต้านเขาทำตัวเป็นพี่ชายที่ดี ไม่นานมาลินก็ติดเขาแจธนกิจจึงหันมาเห็นลูกชายอยู่ในสายตาอีกครั้ง เขาจึงเก็บความแค้นที่มีต่อสองแม่ลูกไว้ในใจ
ใครจะคาดคิดว่าสุดท้ายธนกิจจะเจอเข้ากับความรู้สึกทรยศหักหลังเมื่อเมียรักอย่างเบญจาลอบคบชู้กับหุ้นส่วนชาวต่างชาติ ไม่นานก็หนีตามชายชู้ไปทิ้งลูกสาวในวัยสิบห้าปีไว้ให้ ภาคย์ในวัยยี่สิบปีรู้สึกสะใจมาก ไม่นานธนกิจก็ตรอมใจจนลาโลกนี้ตามภาวินีไปในตอนที่มาลินอายุสิบแปด ลูกสาวของผู้หญิงคนนั้นเขาจึงตั้งใจเลี้ยงมาอย่างดี..
วันที่มาลินอายุครบสิบเก้าความจริงแล้วเขาตั้งใจจะปล่อยให้เธอโตเต็มวัยอีกสักนิด แต่เพราะเชื้อร่านของเบญจาที่มีอยู่ในตัวมาลิน คืนนั้นจู่ๆ เธอก็เดินเข้ามาสารภาพว่าไม่ได้คิดกับเขาแค่พี่น้อง พอเห็นน้องสาวมาเสนอเขาก็อดใจจะสนองไม่ได้
มาลินในวัยสิบเก้าแม้จะทุลักทุเลบ้างในตอนแรกจนเธอหลั่งน้ำตาออกมาแต่สุดท้ายก็ผ่านไปด้วยดี
..เป็นเวลาปีกว่าแล้วที่เขาลักลอบเอาน้องสาวนอกไส้ทำเมีย ภาคย์ไม่ต้องการให้ใครรู้เรื่องนี้ เงียบสนิทเท่าไหร่ได้ยิ่งดีโดยเฉพาะกับปู่ซึ่งนับวันจะเอ็นดูมาลินมากขึ้นเรื่อยๆ