ผีรักทุกเทอร์ เผลอรักทุกที

ยัยผีขี้งอน

“งั้นพี่แทนสนใจจ้างงานบิวตี้ไหมค่ะ”

แทนไทขำทันที “จ้างผีทำงานจะเวิร์คไหมนะ”

“บิวตี้จัดโปรฯ งานแรกลด 50% ไปเลยค่ะ

ราคาคนรู้จัก” แทนไทอมยิ้ม “พี่ช่วยเหลือ

บิวตี้ขนาดนี้ยังจะคิดเงินพี่อีก งดของอร่อย

สัก 2-3 วันดีไหมนะ” บิวตี้หันมากระพริบตาถี่ๆ

“ง่าา พี่แทน งั้นฟรีก็ได้ค่ะ” แทนไทขำก๊าก

“ผีเห็นแก่กินชัดๆเลย” พรางส่ายหน้าเอ็นดู

“ก็อาหารของพี่แทนอร่อยทุกอย่างเลยนี่นา

ถ้าบิวตี้ไปซื้อเองจะอร่อยแบบนี้หรือเปล่า”

สายเรียกเข้ามือถือแทนไทดังขึ้น “ฮัลโหล

ว่าไงบ้างคืบหน้าบ้างป่ะ พูดจริงป่ะวะ เคๆ

งั้นอีก 15 นาทีถึง” แทนไทวางสาย

“เกิดอะไรขึ้นค่ะ พี่แทน” แทนไทรีบเข้าไป

เปลี่ยนชุด “ป่ะ บิวตี้ ” แทนไทเดินนำออก

ไปก่อน บิวตี้รีบวิ่งตามไปทันที “มีอะไรค่ะ

พี่แทน” แทนไทมองหน้าบิวตี้ “เพื่อนพี่บอก

เจอของส่วนตัวและกระเป๋าเดินทางของบิวตี้

แล้ว แต่ยังไม่..” บิวตี้ก้มหน้าลง “ยังไม่เจอร่าง

ของบิวตี้ใช่ไหมค่ะ” แทนไทเอื้อมมือลูบผม

ของบิวตี้ จับศีรษะของเธอเอนมาพิงอกแกร่ง

“ต้องเจอเร็วๆนี้ บิวตี้ไม่ต้องห่วงนะ เพื่อนของ

พี่เก่งจะตาย” บิวตี้พยักหน้าเบาๆ

“ขอบคุณที่พี่แทนช่วยเหลือบิวตี้มาตลอด”

“บิวตี้ก็ช่วยพี่เรื่องแม่ ยังไงพี่ก็ต้องช่วยบิวตี้

หาร่างให้เจอ” บิวตี้ตัวสั่นกลัวขึ้นมา “ถ้าบิวตี้

ตายไปแล้วจริงๆ บิวตี้จะทำยังไงดีค่ะพี่แทน”

บิวตี้สวมกอดแทนไทอย่างรู้สึกหมดหวัง

“อย่าพึ่งคิดไปไกลขนาดนั้น บางทีอาจจะ

มีคนใจดีพาร่างไปรักษาตัวอยู่ก็ได้ แต่พี่

จะช่วยบิวตี้หาร่างให้เจอ โอเคมั้ย ตัวบิวตี้

ก็อย่าพึ่งหมดหวังนะ รู้มั้ย” บิวตี้พยักหน้า

ทำไมพี่แทนช่างใจดีและอบอุ่บจัง แตกต่าง

จากครั้งแรกที่เจอเลยแหะ บิวตี้ที่เงยหน้าจ้อง

มองใบหน้าของแทนไทอย่างสงสัย เราเคย

เจอกันมาก่อนหรือเปล่านะกับผู้ชายคนนี้

แทนไทขับรถไปถึงสถานีตำรวจ รีบเดินไป

หาสารวัตรนที “สวัสดีครับ เชิญที่ห้องดีกว่า”

แทนไทก้าวตามเข้าไปในห้อง “นี่หรอของ

ทั้งหมดที่เจอ” แทนไทเอ่ยขึ้น นทีพยักหน้า

“แต่ไม่เจอเจ้าของกระเป๋า เบื้องต้นคนแจ้ง

บอกว่าไปตกปลาแล้วเห็นรถโดยสารส่วน

บุคคลคันหรูจอดทิ้งอยู่ในพุ่มป่า ส่องภาย

ในรถเห็นว่ามีทรัพย์สินกระเป๋าสะพายของ

ผู้หญิงตกอยู่เบาะหลัง เลยรีบมาแจ้งความ”

“ขอไปดูรถหน่อยสิ” แทนไทเอ่ย นทีพยักหน้า

เดินนำไปยังรถเกิดเหตุ แทนไทสำรวจดูรอบๆ

รถ แทบไม่มีร่องรอยการเกิดอุบัติเหตุเลย

บิวตี้ที่เดินตามอย่างเงียบๆ ทำไมเราจำอะไร

ไม่ได้เลย รู้แค่คนขับ ขับรถเร็วและปาดหน้า

คันอื่นไปมา จากนั้นก็มีเสียงเหมือนรถชนกัน

“พี่แทนค่ะ” แทนไทหันมา “หืมมม ว่าไง”

นที มองซ้าย มองขวา “มึงพูดกับใครวะแทน”

แทนไทนึกถึงได้ “หึ!! โทษทีวะ กูกำลังคิดอะไร

เพลินๆไปหน่อย เผลอพูดเสียงในหัวออกมา”

“รถคันนี้ไม่ใช่ที่บิวตี้จองไว้และนั่งมาค่ะ ยี่ห้อ

สีใช่ ทะเบียนใช่ แต่ไม่ใช่คันนี้” บิวตี้เริ่มจำได้

แทนไทยืนนิ่งครุ่นคิด “นที มึงเชื่อเรื่องเห็นผีป่ะ”

“เหี้ย มึงถามอะไรบ้าๆ ผีมีจริงที่ไหนกันวะ”

บิวตี้ขยับไปยืนข้างๆนที นทีรู้สึกหนาวเย็นขึ้น

มาทันที “ทำไมอยู่ๆรู้สึกขนลุกได้วะ” แทนไท

อมยิ้ม หมาจรที่ชอบมาหน้าสถานีตำรวจเดิน

มา 2 ตัว อะโบร๋วว บรู๋วววว หอนประสานเสียง

บิวตี้ ไล่ไป๊ๆ ชิ้วๆ แทนไทกลั้นขำ “สวยจนหมา

หอน ไม่ธรรมดานะเนี้ย” นทีหันมองแทนไท

“มึงคุยกับใครวะไอ้แทน” แทนไทพยักหน้า

ผีสาวเจ้าของกระเป๋ายืนข้างมึงเลยตอนนี้

นทีกระโดดไปหาแทนไททันที “พูดเหี้ยไรวะ”

“ หึหึ กลัวอะไรกันค่ะ ออกจะสวยขนาดนี้ ชิ!!”

“ตำรวจห่าไรกลัวผี” แทนไทมองเพื่อนที่ไม่

เหลือคาบสารวัตรเลย เหมือนกับเขาตอนแรก

ที่รู้ว่าบิวตี้ไม่ใช่คนก็กระโดดตกใจร้องเสียง

หลงไม่ต่างกัน แต่ตอนนี้เหมือนเขาเริ่มชิน

กับการมีบิวตี้อยู่และบิวตี้เองก็ไม่โผล่มาทำให้

เขาตกใจ บิวตี้มักจะซ่อนตัวไม่ให้แทนไทเห็น

จนตกใจและตอนนี้เขาเกือบลืมไปแล้วว่าบิวตี้

ไม่ใช่คน “บิวตี้อยากได้มือถือค่ะ” บิวตี้ที่ยืน

หน้าหงอยอยู่เอ่ยขึ้น เธอเคยเป็นสาวสวยที่

เดินไปทางไหน หนุ่มๆต้องเลี้ยวมอง ส่งเสียง

ผิวปากแซว แต่ตอนนี้หนุ่มๆกรี๊ดตกใจกลัว

เธอไปหมดแล้ว พอกลับมาที่ห้องของสารวัตร

แทนไทขอเปิดดูข้าวของ นทีแปลกใจว่าทำไม

แทนไทรู้รหัสปลดล็อคกระเป๋าเดินทาง และ

มือถือ แถมรู้ชื่อจริง นามสกุลจริง อย่างคล่อง

“ตรงๆเลย กูขอของทั้งหมดนี้ไปได้ป่ะ กูสงสัย

ว่ามันไม่ใช่อุบัติเหตุธรรมดา เหมือนจงใจลอบ

ฆ่ามากกว่า” นทีขมวดคิ้ว“ทำไมถึงคิดแบบนั้น”

“พี่แทนเปิดอัลบัมรูปที่บิวตี้ภายในรถเอาไว้ค่ะ”

แทนไทเปิดเข้าไปดูรูปล่าสุด “มึงดูในรูปนี้คือ

ภายในรถที่เธอเช่าไว้ แต่รถที่จอดอยู่มันคน

ละคันกัน” นทีหยิบถือมือซูมดูถึงกับตาเบิก

กว้าง “เห้ยย จริงด้วยวะ เบาะก็ไม่เหมือน”

“จริงๆให้ของพวกนี้ไปไม่ได้หรอก แต่เห็น

ว่าเป็นมึงนะไอ้แทน กูยอมเสี่ยง” แทนไทเอา

มือลูบหัวไหล่ของนที “ยศนี้มันหลายปีแล้ว

ควรเลื่อนขึ้นเป็นผู้กำกับได้แล้วเพื่อน” นทียิ้ม

“เออ สมพรปากเถอะ ได้เลื่อนยศเมื่อไหร่

กูพาไปเลี้ยงเบอร์ตองเลย” แทนไทหยุดชะงัก

เขาลืมชีวิตแบบนั้นไปได้ยังไง นี่มันก็ 3 วันแล้ว

ปกติเขาต้องหาที่ปลดปล่อย ระหว่างกำลังคิด

หันมาอีกทีก็ไม่เห็นบิ้วตี้แล้ว แม่ง!! ลืมไปเลย

บิวตี้ได้ยินความคิดคนนี่หว่า ชิบหายล่ะ

พอแทนไทคุยกับเพื่อนเสร็จก็เอาของทั้งหมด

ของบิวตี้ใส่รถ เขายืนเรียกบิวตี้อยู่ 10 นาที

ก็ไร้วี่แวว เลยขับรถกลับคอนโด เขายกของ

ทั้งหมด ของบิวตี้ ขึ้นมาไว้ในห้องนอนอีกห้อง

ของเพนท์เฮ้าส์ เดินเรียกหาบิวตี้ ก็ไร้การตอบ

รับ “บิวตี้ หายไปไหนเนี้ย โกรธพี่หรอ

เดี๋ยวพรุ่งนี้อดได้กินของอร่อยนะ ถ้าไม่ออกมา”

แทนไทเรียกบิวตี้อยู่นาน แต่ไม่มีการตอบรับ

ใดๆเขาเลยเดินเข้าห้องของตัวเอง..เช้าวันรุ่ง

ขึ้น แทนไทก็ยังคงเรียกหาบิวตี้อยู่ แต่ก็ไร้วี่แวว

นี่โกรธพี่จริงๆหรอ ยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลย

เรื่องอย่างว่ามันก็ปกติของผู้ชายหรือเปล่า

อยู่ๆมาโกรธพี่ได้ไง ถ้าไม่ยอมออกมา ก็ไม่

ต้องคุยกันอีก พี่ก็อยากจะรู้ว่าเธอจะคุยกับ

ใครได้อีก จากนั้นแทนไทขับรถเข้าบริษัท

เหมือนทุกวัน แต่วันนี้มันดูเหงาๆแปลกๆ

เขานั่งเปิดดูเอกสารไปมา พรางคิดถึงบิวตี้

หายไปไหน สั่งอาหารมา เขาก็อธิฐานให้บิวตี้

แต่ก็ไร้วี่แววผีสาวจะปรากฏตัวออกมา ไปไหน

เนี้ยบิวตี้ ปกติไม่เคยเป็นแบบนี้นี่นา แทนไทนั่ง

คิดอย่างใจลอย ใกล้เวลาที่แม่ของแทนไท

จะเข้ารับการผ่าตัด แทนไทรีบเคลียร์งาน

ตรงไปที่โรงพยาบาล จนการผ่าตัดผ่านไป

ด้วยดี ในห้องพักฟื้น แม่ของแทนไทค่อยๆ

ลืมตาขึ้น “อ้าว แทน ไม่ไปทำงานหรอลูก”

“ผมไปมาแล้วครับ แล้วก็รีบมาที่นี่เลย”

แม่หันมองไปมา “แม่มองหาใครครับ”

“เอ่..หนูบิวตี้ไปไหนแล้วล่ะ หรือกลับไปทำงาน

แล้ว ถึงสลับให้แทนมาเยี่ยมแม่ใช่ไหม”

แทนไทนิ่งไป 2-3 วินาที “บิวตี้ไหนครับแม่”

“เอ้า!! ลูกน้องของแทนแท้ๆ ยังจะมาถามแม่อีก

ตาลูกคนนี้นี่ บิวตี้ก็คนที่สวยๆขาวๆ อืม

ใส่ชุดสีชมพูไง สวยเชียว พูดจาก็น่ารัก แถม

เอาใจคนแก่เก่งด้วย” แทนไทยิ่งงงว่าแม่เห็น

บิวตี้ด้วย “อ่อ เธอมาเยี่ยมแม่หรอครับ”

“ใช่ บอกว่าแทนติดงานอยู่ แต่จะตามมา

ทีหลัง ไหนว่าช่วงนี้บริษัทแย่ไง ทำไมแทน

ยังรับพนักงานเพิ่มล่ะ” แทนไทอมยิ้ม

“รับพาร์ทไทม์ จ่ายรายมื้อ เอ้ย รายวันครับ”

“ว่างๆให้บิวตี้มาหาแม่ที่บ้านบ้างสิ”ผู้เป็นแม่

เอ่ยขึ้นกึ่งสั่ง “ครับ ไว้ผมจะให้บิวตี้ไปเยี่ยม

แม่ที่บ้านนะครับ” หลังจากพ่อเสียไป 2 ปี

แม่ของแทนไทก็อยู่บ้านคนเดียวและมีสาวใช้

แม่บ้านคอยดูแลส่วนแทนไทเอง 3-4 วัน ก็จะ

กลับบ้านสักครั้ง แทนไทรู้สึกว่าแม่ดูสดใสขึ้น

มากพอพูดถึงบิวตี้ ยัยผีขี้งอนหลบหน้าพี่ตั้งแต่

เมื่อคืน แต่แอบมาเยี่ยมแม่ของพี่ร้ายนักนะ

สงสัยต้องเจออาหารเสก..สักหน่อยแล้ว!!