ผีรักทุกเทอร์ เผลอรักทุกที

ทุกอย่างไม่ใช่ความบังเอิญ

ส่วนบิวตี้ได้ยินทุกคำพูด ทุกความคิดของ

แทนไท เธอแค่รู้สึกไม่อยากเป็นตัวถ่วง

และเป็นภาระของแทนไทจนทำให้ชีวิตที่

แทนไทเคยมี เคยเป็นต้องเปลี่ยนไปเพราะ

มัวแต่มายุ่งช่วยเธอตามหาร่าง พี่แทนควรได้

กลับไปใช้ชีวิตแบบที่พี่แทนเคยเป็นค่ะ หลัง

กลับมาจากเยี่ยมแม่ของแทนไทที่โรงพยาบาล

บิวตี้ก็กลับมาอยู่ที่จุดเริ่มต้นริมถนนสายเดิม

ที่เธอก็ไม่รู้ว่าทำไมอยู่ถึงได้อยู่ตรงนี้ โอ้ยยย

แต่หิวข้าวจัง ท้องร้อง โกร๊ก!! กร๊าก!! จ๊อก!!

บิวตี้นั่งกอดเข่าซบหน้าลงบนหัวเข่าอยู่ริมถนน

เพื่อหวังว่าจะมีใครสักคนผ่านมาและมองเห็นเธอ

แต่เวลาผ่านไปเช้า-จนถึงเย็น นอกจากพี่แทน

แม่ของแทนไทกับพวกหมาๆ ก็คงไม่มีใครมอง

เห็นเราเลยสินะ บิวตี้ได้แต่นั่งร้องไห้อย่างไม่เข้าใจ

ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเรา หากรถไม่ได้เกิด

อุบัติเหตุ มีคนจงใจต้องการฆ่าเรา แต่การกลับ

มาครั้งนี้เราก็ไม่ได้บอกใครเลยนอกจากขวัญตา

เพื่อนสนิทสมัยมัธยม แล้วถ้าเป็นขวัญตาจะมา

คิดฆ่าเราไปทำไมกันไม่ใช่แน่ๆ ไม่มีเหตุจุงใจเลย

บิวตี้นั่งครุ่นคิดจนเวลาล่วงเลยถึง 3 ทุ่ม เสียง

รถซุปเปอร์คาร์สุดหรู ขับมาจอดอยู่ข้างหลังของ

เธอ บิวตี้ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองช้าๆ “พี่แทน”

แทนไทก้าวเดินเข้ามาหาบิวตี้ที่นั่งอยู่ในท่าเดิม

ที่เขาเห็นมันมาแล้วรวมวันนี้ก็ 3 ครั้ง

“ทำไมมานั่งอยู่ที่นี่”แทนไทที่เห็นรอยคราบน้ำตา

ของบิวตี้ไหลอาบ 2 แก้ม “โกรธพี่หรอ”

“ป่าวค่ะ แต่บิวตี้ไม่อยากเป็นภาระของพี่แทน

อีกแล้วค่ะ พี่แทนก็มีชีวิตของตัวเอง พี่ควรกลับไป

ใช้ชีวิตของพี่ในแบบที่พี่แทนเคยเป็นเถอะค่ะ”

“บิวตี้ คือ เมื่อคืนพี่ไม่ได้คิดว่าบิวตี้คือภาระ

จนทำให้พี่ไม่ได้ใช้ชีวิตของพี่เลยนะ พี่แค่คิด

ว่าทำไมพี่ถึงลืมเรื่องพวกนั้น ลืมชีวิตแบบนั้น

ไปได้ ก่อนหน้านี้พี่คิดว่าสิ่งพวกนั้นมันจำเป็น

ต่อชีวิตของพี่ แต่ตอนนี้พี่ว่า พี่อาจจะคิดผิด

หรือไม่ก็แค่ทำมันเพื่อกลบเกลื่อนความเหงา

หรือปมอะไรบางอย่างในใจพี่มากกว่า และที่

สำคัญเลยบิวตี้ไม่ใช่ภาระที่จะทำให้พี่ไม่ได้ใช้

ชีวิตแบบที่พี่ต้องการ บิวตี้เข้าใจไหม”

บิวตี้จ้องมองใบหน้า ท่าทางของแทนไทที่ดู

จริงจัง ก่อนจะพยักหน้าตอบรับ “เข้าใจค่ะ”

แทนไทจับแขนบิวตี้ให้ลุกขึ้น “ไม่หิวหรือไง”

“หิวมากค่ะ” แทนไทยิ้ม พรางลูบผมของเธอ

“เหมือนว่าพี่จะมีของกินอร่อยๆอยู่ในรถนะ”

บิวตี้ตาเบิกกว้าง กลืนน้ำลายลงคอเฮือกใหญ่

พอแทนไทพูดจบ บิวตี้ก็ทะลุเข้าไปนั่งรอในรถ

ทันที แทนไทถึงกับขำออกมา รถขับมาจอดที่

ลานจอดรถของคอนโดช่วงประมาณ 3 ทุ่มนิดๆ

หากแทนไทไม่ขับรถตามหาบิวตี้ เขาก็อาจจะ

มาถึงเพนท์เฮ้าส์ตั้งแต่ช่วง 6 โมงกว่าแล้ว

ลูกน้องที่เอมอรส่งให้มาเฝ้าดู คอยรายงาน

เธออยู่ตลอด 4 วันที่ผ่านมาไม่มีวี่แววเงา

ของสาวคนไหนจะมากับแทนไทเลย เอมอร

ก็ได้แต่คิดหนัก “จะเป็นไปได้ไหมพี่แทนจะ

ซ่อนผู้หญิงไว้ในเพนท์เฮ้าส์” “ไม่มีทางครับ

คุณหนู มันคงไม่มีผู้หญิงคนไหนจะอยู่บนนั้น

แบบไม่ออกไปไหนหรอกครับ เบื่อตายพอดี

ยิ่งผู้ชายแบบคุณแทนไทด้วย มีแต่อยากจะควง

ไปให้คนรู้จักครับ” ลูกน้องเอ่ยขึ้น เอมอร

ก็รู้สึกเห็นด้วยเช่นกัน เพราะระหว่างวัน

แทนไทเองก็ทำงานทั้งวัน ใครจะมาอยาก

อยู่แต่ในห้องแบบนั้นทั้งวัน ทั้งคืน เพราะ

เอมอรลงทุนจ้างคนคอยเฝ้าตามดูแทนไท

เธออยากรู้ว่าแทนไทเปลี่ยนไปขนาดนี้

เพราะอะไร อยู่ในลิฟท์ “แฟนพี่แทนให้คนมา

เฝ้าดูพี่แทนทุกวันเลยค่ะ” แทนไทได้ยินถึงกับ

รู้สึกหงุดหงิด แต่ก็ทำเพียงพยักหน้ารับรู้

พอเปิดประตูเข้าเพนท์เฮ้าส์ “นี่คือสิ่งที่พี่อึดอัด

และอยากเลิกกับเธอ” แทนไทกล่าวขึ้น

“แต่เธอรักพี่แทนมากนะคะ แอบรักพี่แทน

มาตั้งแต่เด็กๆเลยหรอเนี้ย” แทนไทมองหน้าบิวตี้

“รู้ขนาดนั้นเลยหรอ บิวตี้” บิวตี้พยักหน้า “มันมี

ภาพแวฟๆเข้ามาในหัวค่ะ” แทนไทจับบิวตี้มา

นั่งโซฟา “เราต้องคุยกันหน่อยนะบิวตี้” แทนไท

กำลังจะอ้าปากถาม “บิวตี้ไม่รู้ค่ะ ว่าทำไมแม่

ของพี่แทนมองเห็นบิวตี้ได้” แทนไทกลืนคำถาม

ลงท้องไปทันที “รู้ยันว่าจะถามอะไรเลย ผีพัฒนา

นะเนี้ย แค่ 4 วันเอง “แต่บิวตี้ไปบ้านของแม่พี่แทน

ไม่ได้นะคะ ถ้าแม่พี่แทนรู้แบบพี่แทนวันนั้นหัวใจ

ของแม่พี่ได้วายแน่ๆ ไหนจะพวกสาวใช้ในบ้านอีก”

แทนไทขมวดคิ้ว เขาลืมคิดไปเลย “แล้ววันนั้นบิวตี้

รู้เรื่องแม่ของพี่ได้ไง” บิวตี้คิด “เอิ่ม..มันมีภาพขึ้น

มาในหัว บิวตี้เห็นรูปแม่ของพี่ที่เพนท์เฮ้าส์ค่ะ แล้ว

บิวตี้ก็..” บิวตี้เม้มปาก หยุดพูด “ก็..อะไรหรอ”

แทนไทรู้สึกสงสัย “พ่อของพี่แทน เอิ่ม!!” แทนไท

จับไหล่บิวตี้ เขย่าถามต่อ “ บิวตี้ พ่อพี่ทำไม”

“ถูกฆ่าตาย ไม่ใช่อุบัติเหตุ” แทนไทหยุดชะงัก

มันเป็นสิ่งที่แทนไทคิดมาตลอด 2 ปี เขารู้สึกว่า

มันไม่ใช่อุบัติเหตุ จนตอนนี้เขามั่นใจอย่างเต็มร้อย

ว่าเขาคิดไม่ผิด นัยตาของแทนไทแดงก่ำ มือสั่น

บิวตี้เห็นก็ตกใจขยับเข้าสวมกอดแทนไทเอาไว้

“พี่แทน ใจเย็นๆนะคะ บิวตี้พึ่งเป็นผีได้ 4 วันเอง

อาจจะเพี้ยนก็ได้ค่ะ” แทนไทสวมกอดบิวตี้ไว้แน่น

“ไม่เพี้ยนหรอกบิวตี้ มันทำให้ชัดเจนขึ้นต่างหาก

ในสิ่งที่พี่ข้องใจมาตลอด แล้วบิวตี้เห็นอะไรอีก”

“ชายชุดดำหลายคนทำร้ายพ่อพี่ก่อนรถถูกชนค่ะ

บิวตี้ต้องไปที่เกิดอุบัติเหตุค่ะ” แทนไทค่อยๆปล่อย

กอดช้าๆ “บิวตี้อยากไปหรอ” บิวตี้พยักหน้า

แทนไทขับรถออกไปที่จุดเกิดเหตุ บิวตี้ที่มองสำรวจ

ดูเส้นทางของถนนหลายสายเธอรู้สึกคุ้นๆกับที่นี่

อย่างบอกไม่ถูก อยู่ๆเธอก็นึกถึง.. “พี่แทนกลับ

กันเถอะค่ะ” แทนไทขับรถพาบิวตี้กลับอย่างสงสัย

พอถึงเพนท์เฮ้าส์ บิวตี้ก็เดินตรงไปที่กระเป๋าเดิน

ทาง “พี่แทนเททั้งหมดออกมาเลยค่ะ” แทนไทก็

ทำตามที่บิวตี้บอก “เอากระเป๋าออกมาผ่าออกค่ะ”

แทนไทก็เอามีดมากีดกระเป๋าเดินทางตามตำแหน่ง

ที่บิวตี้บอกจนเจอแฟลซไดร์ฟ “มันคืออะไรอ่ะบิวตี้”

บิวตี้จ้องมองหน้าแทนไท “บางทีเรื่องที่เกิดขึ้นกับ

บิวตี้ มันอาจจะเกี่ยวกับแฟลซไดร์ฟนี้ เขาคงอยาก

ฆ่าบิวตี้เพื่อปิดปากค่ะ” บิวตี้เริ่มทำใจบางทีร่าง

ของเธอคงถูกฝังดินอยู่ที่ไหนสักแห่งแล้วก็ได้

“แล้วบิวตี้ไปได้แฟลซไดร์ฟนี้จากที่ไหน ทำไมต้อง

ฆ่าปิดปากด้วย” บิวตี้ค่อยๆคิด “เมื่อ 2 ปีก่อนบิวตี้

กลับมาไทยเพื่อหมั้น ระหว่างทางกลับไปสนามบิน

มีผู้หญิงคนนึงถูกรถชน บิวตี้เลยเข้าไปช่วยเธอ

ส่งโรงพยาบาล แต่ก่อนที่เธอจะเสียชีวิต เธอให้

แฟลซไดร์ฟอันนี้กับบิวตี้ แต่มันใส่รหัสล็อคไว้ค่ะ

บิวตี้ก็เลยเก็บไว้ ไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร”

“แล้วบิวตี้คิดว่ามันเกี่ยวกับพ่อพี่หรอ” บิวตี้พยัก

หน้า “ถนนเส้นนั้นที่ผู้หญิงคนนั้น ก็ประสบอุบัติเหตุ

ค่ะ บิวตี้พึ่งนึกออกเมื่อกี๊ว่าเคยได้แฟลซไดร์ฟจาก

เธอตรงถนนเส้นนั้นค่ะ” แทนไทโทรหานทีขอให้

มาหาที่เพนท์เฮ้าส์ เพราะนทีเก่งเรื่องถอดรหัส

ผ่านไป 20 นาที แทนไทลงไปรับนทีข้างล่าง

“มีอะไรวะแทน” แทนไทมองซ้าย มองขวา

“รอถึงห้องก่อน” พอถึงห้องแทนไทก็เล่าเรื่อง

ทั้งหมดให้นทีฟัง ผ่านไปไม่ถึง 10 นาทีก็

ปลดล็อครหัสได้ นทีถึงกับตาโต “เหี้ย นี่มันอะไรวะ

รายชื่อพวกนี้มันนักการเมืองบ้านเราทั้งนั้นเลย

มึงได้มันมาจากไหนวะ” แทนไทมองไปที่กระเป๋า

เดินทางของบิวตี้ “งั้นเจ้าของกระเป๋าคงถูกสั่งเก็บ

พวกมันคงรู้ว่าหลักฐานอยู่กับเธอสินะ ถึงจัดการ

ทันทีที่มาถึงไทย ไหนจะร่องรอยการรื้อขนข้าวของ”

เพราะตอนเปิดกระเป๋าของบิวตี้ที่สถานีตำรวจ

ทุกอย่างในกระเป๋าถูกรื้อยับเยิน “แต่เธอฉลาดนะ

ที่ฝังมันไว้ในกระเป๋า” นทีเอ่ยชม บิวตี้ยิ้มเขิน

“แฮ่ม!! เกินไปล่ะมั้ง” นทีหันมองแทนไท “เกินไป

ยังไงวะ ก็เธอฉลาดจริงๆนี่ พวกนั้นคงตามหา

แฟลซไดร์ฟนี้กันอยู่ เหลือคลิปยังไม่ได้เปิด” นที

คลิกเปิดคลิปวีดีโอก็ถึงกับค้าง ภาพที่พ่อแทนไท

ถูกมัดมือ ปิดตา สภาพโดนซ้อมหนัก นทีกดหยุด

คลิป “เปิดต่อเลยกูพอรู้แล้วว่าพ่อกูโดนอะไรและ

ไม่ได้ประสบอุบัติเหตุ” แทนไทหันมองหน้าบิวตี้

บิวตี้ยื่นมือไปกุมมือของแทนไทไว้