(nc)เสียงครวญจากตำหนักโหยหวน
ผมและสเวนกลับเข้ามาในห้องนอน เขาเช็ดตัวให้ผมด้วย สบายจนเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้
"ลูกไม่อยากแต่งงาน" ซาว่ายืนยันเสียงแข็ง เขาจ้องตาซาเนียผู้เป็นพ่อ ในแววตาไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย
"อย่ามามองพ่ออย่างนี้นะ" ไม่รู้ว่าลูกชายหมดความเชื่อมั่นในตัวเขาไปตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่สบตากันทีไร ซาเนียเห็นแต่สายตาเกลียดชังเขาอยู่ในนั้น
"ชีวิตและจิตวิญญาณของเราเป็นของราชวงศ์แอรีส หากราชาออกคำสั่งมาแล้ว ลูกจะปฏิเสธได้อย่างไร" ซาเนียพยายามพูดอย่างใจเย็น ถึงแม้ลึกๆเขาเองก็ไม่ได้อยากให้ลูกชายเพียงคนเดียวไปเป็นภรรยาของใคร
"ให้ลูกหนีไปสิ ไปให้ไกลๆ พวกเขาตามไม่เจอแน่" ซาว่าร้อนรนเป็นที่สุด เขาเป็นยอดนักรบ หากต้องอยู่ใต้ร่างผู้ชายด้วยกันจะยังเหลือศักดิ์ศรีอะไรอีก
สหายร่วมรบจะไม่ดูถูกดูแคลนเขาแย่เหรอ
"ไม่ได้"
นิกิที่เข้ามาได้ยินพอดีพุ่งเข้ามาบีบคอซาว่า ชายหนุ่มยิ้มให้ผู้เป็นแม่ ยอม
