TAMING WILD

CHAPTER 4:

It's my first day of school in San Lorenzo University. Wala namang pinagbago ang SLU, dito rin naman ako nag-aaral dati noong si Ana Salazar pa ako. Ang kaibahan lang ngayon, ako na si Amelia Madrigal.

BS Civil Engineering ang kinuha ko dati noong ako pa si Ana Salazar. But now I'm taking BSBA major in legal management for my pre-law.

Hindi naging mahirap palitan ang pangalan ko. Ana Salazar was assumed dead because of car Accident. 'Yon ang pinalabas ni Mama Emelia at pinalagay niya sa Media.

While my personal documents as Amelia Madrigal was clever and smoothly done. Good thing maraming kakilala si mama. Connection is a big thing you know.

And this is what I hate about, if you're the new kid of the class, introducing yourself is mandatory.

I'm in front of the class, nasa kilid ko 'yong professor namin sa history na nasa fifties na. Nakatingin halos lahat sa'kin maliban sa isang estudyanteng lalaki na nakaupo sa pinakagitna, natatakpan ang buong mukha niya ng libro at sa tingin ko natutulog siya. What a bàstard.

Napalunok ako ng laway nang mapansin kong seryoso silang nakatitig sa'kin. I don't know what are they thinking about me or their impression. Whether they like me or not. But I'm not here to please them.

I cleared my throat.

"I'm Amelia Madrigal."

"Please say something about yourself Miss Madrigal." Ngiting ngiti si Maam sa'kin, titig na titig siya sa mukha ko. I feel awkward. May dumi ba sa mukha ko?

"Uhm, about me? Nothing interesting. I hope we get along. That's all." Wala naman talagang nakaka-interes sa'kin.

"You're so beautiful Miss Madrigal. By the way, you can sit beside Mr. Zaldivar!"

Tinuro niya 'yong bakanteng upuan katabi ng lalaking natutulog. Di ko maiwasan na madismaya. Baka mahawaan ako ng katamaran niya mag-aral. Kailangan ko pang maging attorney.

Natapos ang klase ni Ma'am Benedez na di manlang nagigising ang katabi ko. Seriously? Buong klase lang siyang natulog? Lasing ata.

Lunch break na kaya niligpit ko na ang mga gamit ko.

Paglingon ko wala na 'yong lalaking natutulog. Likuran nalang 'yong nakita ko habang naglalakad siya palabas.

Napailing nalang ako.

Pero parang pamilyar sa'kin ang pangalan niya.

Mr. Zaldivar?

Parang narinig ko na siya dati. Pero parang nabasa ko kung saan. Di ko lang maalala.

Naglalakad ako sa hallway papunta sa canteen nang makita ko ang maiingay na cheering squad. Mukhang kagagaling lang nila magpractice.

They are 7 meters away I think. I saw Shaina laughing with her friends. Nakita ko din 'yon babaeng nag-offer sa'kin ng tubig na nilagyan ng drúgs at Rohypnól para mawalan ako ng malay. I found out after my minimal discharged in hospital 2 years ago. Mama Emelia doubted why I hallúcinate frequently so she sent me in a drug testing center and I was positive in drugs that cause for my blurred vision and nausea that night I was rápéd.

Ngumiti ako. They seems happy and angel like. Ang gaganda nila parang walang ginawang kasalanan.

Nagpatuloy ako sa paglakad hanggang sa magsalubong kami.

Nakita ko 'yong reaksyon ng mukha ni Shaina nang magkasalubong kami. Napaawang ang bibig niya and her eye's widened in disbelief.

"Ana?" Narinig ko ang pagbanggit niya ng pangalan ko pero hindi ko siya pinansin. Nilagpasan ko sila at nagpatuloy sa paglalakad.

"Si Ana ba 'yon? Kapatid mo?"

Hindi pa ako nakakalayo kaya rinig ko 'yong pag-uusap nila.

"I thought your sister Ana was déad."

"Definitely! It was published in the newspaper that she was hít by a car! Kaya imposiblemg siya si Ana!

"But she really looks like Ana."

"Baka kamukha lang."

"What time is it?"

"It's 11:50 Shaina. Why did you ask?"

"Mukhang papunta siya sa Canteen. I need to confirm kung siya ba talaga si Ana. Let's go to canteen guys."

"Akala ba pupunta tayo ng salon ngayon. We look haggard."

"We can go there another day. Let's head to the canteen now, you can order whatever you want, my treat!"

***

HALOS PUNO na ng mga estudyante sa cafeteria nang dumating ako. I'll order my all-time favorite pasta and special Hawaiian pizza and a glass of pineapple juice.

"Thank you!" Hindi mawala sa mukha ko ang ngiti at ang takam as I received the tray of my orders. Namiss ko rin 'yong mga pagkain dito sa cafeteria.

Naghahanap ako ng bakanteng pwesto nang biglang may humila sa braso ko mula sa likuran kaya muntikan nang matapon ang tray na pinaglalagyan ng Pizza at Pasta. Good thing naagapan ko kaya hindi nasayang.

"I know it! It's definitely you Ana!" It's Shaina. She seems furious to confirm that I was really Ana. Nakita ko rin sa likuran niya 'yong mga kasamahan niya sa cheering squad. All of them eyed me with suspicion.

I smiled sweetly. I won't satisfy them. Gagawin ko silang bàliw sa pag-iisip kung ako ba talaga si Ana.

"You're wronged me, miss. I'm not Ana." Nagsalubong ang kilay ng mga kasamahan ni Shaina sa sinagot ko.

"You call her miss? Di mo ba siya kilala? Siya si Shiana, the girlfriend of popular university president, Gabriel Ibañez."

Natawa ako. Oh? So they are in relationship? How sweet.

"Ah ok. Congrats! Please excuse me, gutom na kasi ako." Tinalikuran ko sila at umalis na.

Di pa ako nakakalayo nang humarang sa dinadaanan ko ang kaibigan ni Shaina na naglagay ng drúgs sa tubig. She is Roxan as far I remember. This bítch.

"Yes miss?" I asked innocently as if it's our first time to meet each other. Actually, palagi kaming nagkikita ng mga kaibigan ni Shiana noon dahil sa bahay sila madalas mag-hang out. At sa lahat ng kaibigan ni Shaina, si Roxan talaga 'yong mainit ang dugo sa'kin.

Roxan glared at me. Inuusisa ng mabuti ang mukha ko.

"I don't know what's your up to but I can sense it that you're Ana!" usisa sa'kin ni Roxan.

This Roxan has always gúts on me.

"Kanina pa kayo Ana ng Ana sa'kin. I told you I'm not Ana! And by the way, may kasalanan ba si Ana sa inyo kaya niyo hinahanap?" Hindi sumagot si Roxan. Nilapit ko ang mukha ko sa kanya.

"O baka kayo ang may kasalanan kay Ana?"

Nanlaki ang mga mata ni Roxan. Ni di niya maibuka ang bibig. Masyadong halata sa reaksyon niya na guilty sila.

Nginitian ko si Roxan baka ma-stroke sa kaba.

"Well, I don't care what's your business with Ana. K bye!" Binunggo ko siya sa braso at nagpatuloy sa paglalakad.

"Bítch." Narinig kong sabi ni Roxan sa likuran ko. Natawa lang ako.