CHAPTER 42

1466 Words

MARIANNE Hindi ba talaga puwedeng gumising na hindi masakit ang katawan? Bakit kailangan na ganito? Masakit na naman kasi ang katawan ko. Kakagising ko lang ngayon. Nagulat pa ako dahil nandito na ako ngayon sa room ko. Nang tumingin ako sa orasan ay tanghali na pala. Ang sakit talaga ng katawan ko. Ayaw ba naman akong tigilan ng gurang na ‘yon kagabi. Jusko parang na dislocate yata ang balakang ko. Pero sino nga ba ang sisihin ko eh marupok rin talaga ako. Wala namang iba kundi sarili ko lang rin naman. Bumukas ang pinto at pumasok si manang na may dalang pagkain. Nakangiti siya sa akin kaya bumangon na ako at umupo na. “Iha, kumusta ang pakiramdam mo?” tanong niya sa akin. “Masakit po ang ulo ko,” sagot ko sa kanya. “Kumain ka muna para makainom ka ng gamot. Kanina pa tawag ng tawag

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD