Karımı boşadıktan sonra konakta kalıp nikahlarını izleyecek değildim. Öfkem arşa erecek kadar olmuştu. Hiç bir yere sığamıyordum. Yaman'ın yüzüne yumruk çaktığımda aslında bütün öfkem kendimeydi. Erkek olmayışıma ,karımı kardeşime sunduğuma ,anama gücümün yetmeyişineydi. Güçlü gibi görünen ama korkağın önde gidenineydi bütün öfkem. O yumruğun daha fazlasını hakeden kendime.
Konaktan bir hışım çıkıp kendimi arabaya zor attım. Nefes almak işkence olmuştu. Ölmek, bir daha bu konağa geri dönmemek en büyük isteğim oldu. Arabamın şoför koltuğuna geçtim. Zonklayan baş ağrısına, kalbimin köz yangınına bakmadan gittim gidebildiğim yere kadar. Göğüs boşluğumun nefes almak için çırpındığını fark etmemle pencereyi araladım. Arabanın hızıyla ciğerime dolan oksijen beni biraz rahatlatmıştı. Kendimi me
