Yaman ile Havin bir birini tanımak mabında birbirine sorular soruyorlardı. Bazı aldıkları cevaplar birbirini tatmin etmese de olgunlukla karşılıyorlardı. Çünkü geçmiş geçmiş ve bitmişti. Bunun bilincinde olup yeni güzel hayatlarına, yani inşallah güzel olacak hayatlarına adım atmak için ilerliyorlardı. Hava kararmış yemek saatleri gelmişti. Havin ,Yaman'la birlikte odadan oturma odasına doğru ilerliyordu. Odaya girdiklerinde Meryem Ana tekli koltukta düşünceli oturuyordu. Odaya el ele giren Yaman ile Havin koltuklara doğru ilerledi. Yan yana otururken Yaman,
"Ana nasılsın?" dedi.
Düşünceli olduğu her halinden belliydi. Oğlunun sorusunu duyan Meryem Ana başını o tarafa çevirip,
" İyiyim Oğul ne olsun?" dedi. Sessizce birbirlerine bakıp duruyorlardı. Aysel abla elinde yemek sinisiyle oday
