Konakta sabah olduğunda herkes bu kez yemek masasında tüm aile beraber yerini aldı. Herkeste bir durgunluk vardı. Sessizce yenen kahvaltıya Hazal'ın ,
"Abi benim artık gitmem gerekli, haberiniz olsun bu akşam uçacağım," dediğinde her iki abisi de Hazal'a baktı.
"Tamam kardeşim derslerinden geri kalma," dedi Yaman.
Yemeklerine bir mühlet daha devam ettikten sonra Azat,
"Bende gideyim işlerim var," diyerek masadan kalktı. Ceylan'da onunla birlikte kalkarak beraber odadan çıktılar. Görünmez bir kenarda sevdiği adama sarıldı,
"Sen yokken çok özlüyorum, erken gelmeye çalış," dedi ve dudağından öptü. Azat duyduğu sözlerin güzelliğiyle kadınını , dudağının üzerindeki dudağı ağzının içinde sömürmeye başladı. Ayrıldıklarında ,
"Tamam erken gelmeye çalışacağım, dikkat et kendine," dediğinde
