Hiç uyanmak istemesem de uyanmak zorundaydım. Başka çarem yoktu. Olduğum yerden işkence çekerek uyandım. Önce kendi döşeğimi topladım. Elimi yüzümü yıkamaya gittiğimde yüzüm gözüm şişmişti. Ağlamaktan kızaran bir çift göz beni aynanın karşısında karşıladı. Kendime bile bakamadım. Hemen başımı yana çevirdim. Her şeyi kabul etmem kendime ihanetimdi. Ve hep bunu yapıyordum. Aynada kendime bakacak bile ben bırakmamışlardı. Banyodan yüzümü yıkayıp hızla çıktım. Çay suyu koyup kahvaltı hazırladım. Kimsenin yüzünü görmeye bile tahammülüm kalmamıştı. Sessizce kahvaltımızın bitmesini ve herkesin dağılmasını bekledim. Herkes işine, okuluna gidince evde bir tek amcam kalmıştı. Onunla muhattap olmamak, oturduğumuz odaya gitmemek için elimden geleni yaptım. Ta ki amcamın telefonu çalana dek.
"Tamam b
