"Babam..." dedim. Çok farklıydı. Gerçekten babam gibiydi. Babama sarılıp kokusunu içime çektim. Baba böyle mi kokuyordu? Yada sıcaklığı ile kalbimi ısıtması. Ürperti kapladı bedenimi. İlk kez babam oluyor hissini düşününce ağlamam yerini mutluluğa bıraktı.
"Yaman artık benim babam var." dedim. Yaman bizi izliyordu. Başını sallarken Osman babam kendini geri çekti.
"Benimde kızım. " dedi Osman babam. Yaman bize bakarak ,
"Benimde karım var." dedi omzunu silkip. Osman babamla bir birimize bakıp gülümsedik.
Onlar yerine geçerken,
"Çay, " dedim. Mutfağa doğru hızla yürüdüm.
Tezgahın kenarındaki çay paketinden çaydanlığa çay atıp demledim. Çaydanlığa çeşmeden su ekleyip ocağın üzerine tekrar koydum. Yanlarına tekrar geçtim.
Sohbet ediyorlardı. Sandalyeye oturdum.
"Baba Elif anayı
