Abim, polis kahramanım derken öldürülmüştü. Babam, arkamda dağ iken katledilmişti. Hayatımda bunca yaşadığım şey varken korkma demeyle o korkum geçmiyordu. Erdal abim,
"Ceylan sakin ol, kimseye bu kez hiç bir şey olmayacak! Bunun sözünü ben veriyorum. Güvenmediğimiz birini bu operasyona sokamayız! Azat bu iş için biçilmiş kaftan. Sen merak etme, gerisi bizde," dedi ve yanıma oturdu, elini omuzuma koydu. Ben sadece ağlamamın dinmesini, geçmesini sessizce beklemekten başka çarem yoktu. Bir yanımda abim, diğer yanımda Azat bir an olsun elimi bırakmadı. Bende onlara güvenmekten başka yolumun olmadığını bildiğimden sadece başımı sallayarak onayladım. Pınar ,
"Gel Ceylan elini, yüzünü yıkayalım." dedi ve oturduğu yerden kalktı, yanıma yaklaşarak elini uzattı. Bende Azat'ın elini bırakıp ayağa
