"Şişşşt tamam söyleme! " dedi.
Kadınını kollarında sarmış ağlamasının durmasını bekliyordu. Ceylan sevdiği adamın göğsüne dayamış başını hafifçe kaldırdı. Azat'a ıslak gözleriyle, kalbindeki acıyı en derinliğinde hissederek,
"Babam ve abimin katilini bulmanı istiyorum. Bunu yapabilir misin?" derken çekimserdi. Dilinden bu sözler süzülürken tüm bedeni ürperti içindeydi.
Ceylan'ı o halde görmek aşık bir adam için kahrediciydi. Onun acısını hissediyor, elinden bir şey gelmiyordu. Başını salladı,
"Amerika'ya gitmeden ben Antep'e de uğrayım, olur mu güzelim? Sen burada kalabilir misin?" derken Azat, Ceylan yanına uzandı, yorganı üzerine çekti. Sessiz ve düşünceliydi. Hiç bilmediği bir şehirde yalnız kalmak istemiyordu. Sessizliği aslında bir cevaptı. Azat yan dönerek elini çenesinin altına
