Ceylan, Azat'ın telefonunu kapadıktan sonra ,vakit geçsin diye televizyon izlemeye karar vermişti. Aslında izlemekte değildi derdi, ses olsun istiyordu. Korkuyordu, hiç bilmediği şehirde, bilmediği bir evde kalıyordu. Korkusunu bastırmak tek amacıydı. Sanki ev sessiz oldukça, tıkırtı duyuyor hissi oluşuyordu. Yalnızken vakit geçmek bilmiyordu. Gün batımı evin içine kızıllık sunarken Ceylan'ın içini daha bir korku kapladı. İstemese de, abisinin ve babasının öldürüldüğü geceye gitti. O gece yaşadığı korku tüm yüreğini kapladı. Kıpırdayamayacak kadar hemde...
Odadan hiç çıkmadı, kapıyı içeriden kilitledi. Ölmek istemiyordu, daha yeni mutluluk bu kadar yakınken olmamalıydı. Kendi kendine ,
"Bir şey yok Ceylan, Azat birazdan gelir. İyice saçmalıyorsun," diyerek telkin ediyordu. Televizyonun
