Aynı şeytan 'o senin kocan, hadi lütfen kurtar bizi bu ateşten ' diyordu. Kendi bedenimle savaşıyordum. Her nefesimde bedenime Yaman dolarken bu o kadar zordu ki...
Yaman kollarıyla beni ketenpereye getirmişti. Çıkacak, kurtulacak bir alanım yoktu. Yaman'ın beni kabullendiğini, uykusunda saçımı okşamaya başlayan eli imgeliyordu. Bu o kadar çok hoşuma gitmişti ki mutluluktan uçabilirdim. Uykusunda iken insan gerçekten severse böyle davranır gibime geliyordu. Dudağı saçımı bulup öptüğünde uyanık mı düşüncesi beni biraz panikletti. İrade savaşı verirken uyanık olması yangınımı daha da körüklemekten baska işe yaramazdı. Yumdum gözlerimi,
'Uyu Havin, uyumalısın. Sakın şeytana uyma! Sen çok edeplisin, sakın!' diyordum kendi içimde. Ah birde anlasa bedenim. Damarlarımdan kan yerine seks arzusu
