คฤหาสน์ของออสติน
"ยินดีต้อนรับกลับบ้าน" เท้าเล็กที่อยู่ในสลิปเปอร์พอดีเท้าหยุดชะงักเมื่อเสียงทักทายเป็นภาษาอังกฤษดังขึ้น
ไม่รู้ล่วงหน้าว่ามีคนรออยู่ในบ้าน ฮันนี่รีบหันกลับไปหาคนทางด้านหลังทันที
"มี๊มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ"
"มานานแล้ว รู้ว่าตินและฮันนี่ขึ้นฝั่งแล้ว แม่เลยมารอ ฮันนี่..." นิโคลหันไปโบกไม้โบกมือเรียกคนตัวเล็กในประโยคหลัง คนถูกเรียกจึงค่อยๆ เดินเข้าไปหาหม่ามี๊ของออสตินโดยไว
นิโคลคว้าหมับที่ข้อมือเล็ก ออสตินที่เห็นทุกอย่างรีบออกตัวทันที
"มี๊คิดจะทำอะไร"
"อยากคุยกับฮันนี่ เราน่ะมีหลายอย่างที่ต้องสะสาง เคลียร์งานบ้างนะก่อนจะทำอะไรตามใจตัวเอง"
"ผมตั้งใจจะเคลียร์งานอยู่แล้ว แต่อยากพาฮันนี่ไปอาบน้ำก่อน"
"ไม่ไว้ใจแม่เหรอ กลัวแม่จะใจร้ายกับที่รักของลูกรึไง" นิโคลเอ่ยออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ
ทำเป็นไม่ไว้ใจแม่ ทำอย่างกับว่าแม่ตัวเองใจร้ายใจดำ
"ทำอาหารเป็นไหม...ฮันนี่" นิโคลยิ้
