"ถ้ากูจะอยากรู้มันก็ไม่แปลกหรอกนะ เพราะมึงมันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนไง" คนฟังกระแทกลมหายใจออกมาหนักๆ
ให้ตายเถอะว่ะ ทันทีที่เขาพบร่องรอยบนแขนของตัวเอง เรื่องราวของคืนนั้นมันประเดประดังเข้ามาในหัวทันที
ลบเรื่องราวพวกนั้นยากสัสๆ หมอซานย์ไม่เคยเสียการควบคุมเท่านี้มาก่อนเลย
"อย่าบอกนะว่ามึงลากผู้หญิงในงานไปนอนด้วย" ออสตินกดเสียงต่ำ
มาเฟียหนุ่มรู้ดีว่าซานย์ไม่ใช่คนแบบนี้ แต่ท่าทางที่ร้อนใจ รอยเล็บที่เกิดขึ้นสดๆ ใหม่ๆ มันทำให้คิดเป็นอื่นไปไม่ได้เลย
"สรุปมึงไม่มีปัญญาหาเบอร์โท รของทีมออแกไนซ์ได้จริงๆ สินะ"
"อาจจะเป็นไปได้ว่ากูยังพยายามไม่มากพอ"
"ไอ้เวรเอ๊ย!" หมอซานย์กร่นด่าอย่างไม่ไว้หน้า ทว่ามาเฟียหนุ่มยกยิ้มออกมาอย่างไม่ใส่ใจ
"กูให้ยืมตัวอาชาเอาไหม ลูกน้องกูเก่งทุกเรื่องนะบอกก่อน"
"เหอะ กะจะสืบเรื่องของกูแบบหน้าด้านๆ เลยสินะ"
"แล้วแต่นะ อาชาคือคนที่ประสานงานทุกงาน ได้ตัวอาชาไปมึงวางใ
