“พี่แทนปากหวานผิดปกติ อยู่ๆ ก็มาบอกว่าคิดถึงพรีมทั้งที่เราเจอกันทุกวัน” พิมดาริกาหรี่ตามองสามีอย่างไม่ไว้วางใจ
“เจอกันทุกวันก็จริง แต่ไม่ได้เอากันสักวัน แห้งเหี่ยวจะตายอยู่แล้วเนี่ย”
“พี่แทน! พูดอะไรแบบนี้คะ” พิมดาริกาเบิกตากว้างพร้อมกับฟาดต้นแขนเขาเบาๆ หนึ่งทีด้วยความเขินอาย
“เป็นผัวเมียกัน พูดแค่นี้ไม่เห็นต้องอายเลย” คนเป็นสามีใช้ข้อนิ้วไล้ไปบนแก้มนุ่มของภรรยาอย่างแผ่วเบาพลางมองสบตาเธอด้วยสายตาเว้าวอน “ตั้งแต่แต่งงาน เราเพิ่งมีอะไรกันแค่ครั้งเดียวเองนะ พรีมไม่คิดถึงพี่บ้างเหรอ”
พิมดาริกาใจเต้นแรง เมื่อมือของเขาที่ป้วนเปี้ยนอยู่ข้างแก้มเลื่อนลงมานวดคลึงทรวงอกอย่างอ่อนโยนก่อนจะแกะกระดุมเสื้อชุดนอนของเธอออกทีละเม็ดจนหมดด้วยความชำนาญ เมื่อสาบเสื้อถูกแยกออกจากกันหญิงสาวก็เกร็งหน้าท้องทันทีเพราะผิวเนียนกระทบกับไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศกะทันหัน ทว่าไม่กี่วินาทีต่อมาก็เปลี่ยนเป็นร้อนวาบไปทั่
