Chapter 27.1

928 Words

Isa. Dalawa. Tatlo. Na-miss ni Erin na magbilang ng mga hakbang habang naglalakad siya noong bulag pa siya kaya namang ginagawa niya ito ngayon bilang libangan. Alas-otso pa lamang nang gabi ngunit, tila uulan dahil wala ni isang bituin na makikita sa kalangitan. Madilim na madilim ang langit at nagbabadya ang ulan. Mabilis na naglalakad ang dalaga dahil sa malakas na pag-ihip ng hangin habang siya ay naglalakad. Dagdagan pa na kanina pa nanayo ang balahibo niya sa buong katawan. Pinagpapawisan din siya kahit na malamig. Pakiramdam niya may sumusunod talaga sa kanya. Malakas ang pandama niya noong bulag siya kaya marahil hanggang ngayon ay nasa kanya pa din ito. “God! Erin, bakit ba nagpagabi ka pa?” Bulong niya sa sarili habang naglalakad. Walking distance lang naman ang bahay nil

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD