รถเคลื่อนเข้ามาในบ้านหลังใหญ่อย่างช้าๆ ณัฐวรรธณ์ถึงกับคิ้วขมวดชนเข้าหากันทันทีเมื่อเห็นรถของผู้เป็นมารดาจอดรอท่าอยู่ก่อนแล้ว
"คุณนัดคุณแม่มาเหรอคะ?"
"เปล่า ไม่รู้มีเรื่องอะไรอีก ช่วงนี้มาบ่อยซะด้วย"
ณัฐวรรธณ์บ่นออกมา เพราะมารดาของเขามาทีไรก็นำแต่เรื่องปวดหัวมาไม่จบไม่สิ้น
"วีวี่ว่าน่าจะเป็นเรื่องของวีวี่"
ไม่เพียงแต่ณัฐวรรธณ์ วีธราเองก็รู้สึกหนักใจขึ้นมาเหมือนกัน แม้ว่าภายนอกจะดูเข้มแข็งแต่วันนี้เธอเจอเรื่องราวมาเยอะมาก ถ้าเจออีกสักเรื่องมีหรือที่จะไม่สั่นคลอนบ้างเลย
"มีผมอยู่ ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น ไม่เคยมีสักครั้งที่ผมปกป้องคุณไม่ได้"
เข็มขัดนิรภัยถูกถอดออกก่อนที่ร่างใหญ่จะเลื่อนตัวเข้ามาใกล้หญิงสาวมากขึ้น ยกปลายนิ้วไล้ลงมาบนกรอบหน้าหวาน ก่อนจะเขี่ยปอยผมที่ปรกหน้าหญิงสาวออกเบาๆ พร้อมกับโน้มตัวลงมาจุมพิตบนหน้าผากมน
"คุณทำแบบนี้มันอันตรายกับใจวีวี่นะคะ"
ความอ่อนโยนที่ณัฐวรรธณ์แสด
