ท่ามกลางสตรีทั่วเมืองที่ต้องการงดงามเฉิดฉายเพื่อตรึงสายตาองค์ชายสี่ มีเพียงคนผู้หนึ่งที่ต้องการงดงามพิลาสล้ำเพื่อค้าขาย
ค่ำวันนี้หลินซิงเยียนได้โคลนสำหรับผิวพรรณมาใหม่ มิใช่ทาทิ้งไว้ก่อนนอนแล้วรอเห็นผลตอนตื่นเหมือนตัวเดิม แต่พอกหน้าไว้แล้วล้างออกตามเวลาจะเห็นผลเลยทันที
นางจึงพอกหน้าจนขาววอก รอล้างออกหลังจากครบเวลาประมาณหนึ่งเค่อ[1]ต่อจากนี้
ขณะเอนกายนิ่งๆ พิงพนักเก้าอี้ในห้องนอนส่วนตัวเพื่อรอเวลาให้โคลนทำหน้าที่ประเทืองผิวบำรุงเนื้อนุ่มจนนวลเนียนเปล่งปลั่ง เสียงคล้ายฝ่าเท้าย่องเบาของผู้มีวรยุทธพลันดังแว่วเล็ดลอดเข้าโสตประสาท
หากไม่มีกำลังภายในคงไม่อาจรับรู้ เท่าที่สัมผัสดู ผู้บุกรุกนับว่าฝีมือไม่ธรรมดา แต่หลินซิงเยียนย่อมไม่พลาด
หญิงสาวหันขวับ จ้องเขม็งต้นทางเสียง นางเห็นเป็นเงาดำของบุรุษตัวโต
“ใคร?” หลินซิงเยียนถามเสียงดุดันล้วงอาวุธลับที่พกติดกายพร้อมฆ่าตลอดเวลา ทว่าเพียงนิ่งไว
