เจ็บแค่ไหนก็ยังรัก

ep 11

เช้ามามอสก็ตื่น อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก้มาปลุกเรา

มอส : อ้วนเค้าไปทำงานละนะ

เรา : //งัวเงี้ย?//อืมมมมม กลับตรงเวลาด้วย

มอส : ค่าบบบบ ///จุบหน้าผากแร้วก็ไป

ส่วนเราก้นอนต่อสักพัก ก้ลุกมาอาบน้ำแต่งตัว นั่งเร่นยุในห้องสักพัก ไอซ์ก้ทักแชทมา ((เรากับไอซ์ไม่ได้ติดต่อกันเรยตั้งแต่เรามายูกะมอส))

? Ice....

Ice : ฮัลโหล พี่นาววววว

เรา : ว่างายยยยย

Ice : ติดผัวจนลืมน้องนะมึงพี่นาว

((ไอซ์เปนรุ่นน้องเรานะ))

เรา : เดวนะ แร้วแกติดอะไรถ้าฉันติดผัว มึงกะบักฟร้องนี้ตัวติดกันตลอดกล้าว่าพี่เน้อ

Ice : หิวข้าวอ่ะ ไปกินข้าวกัน และก้อย่าบอกว่าผัวไม่ให้ไป

เรา : ไปดิ มารับนะ เดวส่งโลให้

Ice : เค 10นาที เจอกัน

เรานั่งรอไอซ์สักพัก มันก้มาถึงหน้าบ้าน

เรากะไอซ์ก้ไปกินข้าว ช็อปปิ้งตามประสาคนที่ไม่เจอกันนาน เมาส์มอยกันจนลืมดูเวลา

ไอซ์มาส่งเราบ้าน

เราเหนรถมอสจอดอยู่หน้าบ้าน ถึงได้รุ้ว่ามันค่ำมากแร้ว

พอเดินเข้าบ้านก้เจอมอสนั่งบุโซฟา

มอส : ไปไหนมา

เรา : กินข้าวกะเพื่อน

มอส : ใครให้ไป ละข้าวยุบ้านไม่มีหรอ ถึงต้องออกไปกินข้าวนอก

เรา : อ้าววว แค่ไปกะเพื่อนมันจะทำไม ไม่ได้ไปฆ่าคัยตาย ไม่ได้ยืมเงินคัยไปซื้อจะอะไรหนักหนา

!!! เราบอกก่อนนะช่วงแรกๆที่เราไปอยู่กะมอสคือเราใช้เงินส่วนตัวเรานะ เราไม่ได้ใช้เงินมอส!!!

มอสก็เงียบ เดินเข้าห้อง เราก้ไม่ง้อนะ เราไม่ผิด 4ทุ่มก้อาบน้ำนอน ต่างคนต่างเร่นโทสับ

แร้วก้นอนเรากะมอสไม่ได้คุยกันเรย

จนเช้ามอสก้อาบน้ำแต่งตัวจะไปทำงาน

แต่!!!วันนี้แปลกเพราะมอสไม่ปลุกเรา ไม่บอกเราว่าจะไปทำงานแร้วนะเหมือนทุกวัน

พอมอสออกไปสักพัก เราก้ลุกมาอาบน้ำแต่งตัว

เสดก้โทให้ไอซ์มารับ

เรา : ไอซ์มารับหน่อย เบื่อยูยูแต่บ้าน

Ice : เอ้า ไปได้หรอ มะวานนึกว่าผัวฆ่าตายแล้ว

เรา : รีบมา อย่าพูดมาก

Ice : เออๆๆ เดวไปเค้ามาส่งฟร้องยุ

เรา : เสดแร้วรีบมานะ เบื่ออออออ

หลังจากนั้นเราก้นั่งรอไอซ์ คือรอนานมาก

สรุปคือนางไปส่งผัวอีกจังหวัดเลยจ้าาา

แร้วไม่บอกเราด้วยนะ

เรานี้ก้รอตั้งแต่11:00 จน 14:32 อารมณ์คือแบบข้าวก้ยังไม่กิน พอไอซ์มารับอันดับแรกเรยคือไปกินข้าว กินข้าวโสดก้บ่าย 3 เกือบ 4 โมง

เราเรยต้องกลับบ้าน เดวมอสมาละจะมีปันหาอีก

เราอยู่บ้านมอสได้ประมาน2เดือน

เราก้ใช้ชีวิตปกติ ทั่วไป แต่ที่ไม่ปกติคือมอส ช่วงหลังๆมอสเปลี่ยนไป พกมือถือติดตัวตลอด ใส่รหัสล็อกหน้าจอ

แล้วก้รหัสล็อกแอปต่างๆ เราสงสัยนะแต่ไม่กล้าถาม

มอสเริ่มเปลี่ยนไปเรื่อย มอสจะชอบไล่เรากลับไปอยู่บ้าน คำพุดคำจาก็เปลี่ยน ถึงเวลาเริกงานก้ไม่กลับบ้าน ไปกินเหล้าต่อกะเพื่อน จนเช้าของอีกวันมอสกลับมา

มอสเดินเข้าห้องมา มานอนเล่นมือถือข้างเราแต่เราไม่ได้ถามนะว่าทำไมๆม่กลับบ้าน มอสก้ไม่ได้บอกอะไร ถ้าจำไม่ผิดน่าจะคุยไลน์กะคัยสักคน เพราะเราได้ยินเสียงไลน์เข้า พอมอสคุยเสดก้หันมาพุดกะเรา

มอส : นาว กลับไปอยู่บ้านก่อนไหม เดวพ่อแม่นาวจับได้ขึ้นมามอสจะเดือดร้อน

เรา ://มองหน้า//เค้าทำอะไรผิดอ่าา ช่วงหลังๆมอสเปลี่ยนไปมากนะ

มอส : เปลี่ยนยังงัย มอสไม่ได้เปลี่ยนแต่มอสแค่กลัวพ่อแม่นาวรุ้ //มองหน้าเรา//

เรา : ...........เงียบและก้นั่งร้องไห้

มอสพอเห็นเราร้องไห้ ก้ถามว่าเป็นอะไร

มอส : เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม แค่บอกให้กลับบ้าน

เรา : มอสแปลกมากนะรุ้ตัวไหม เมื่อก่อนเค้าของมอสกลับบ้านมอสไม่เคยให้กลับ ละอยู่ดีๆมาบอกให้เค้ากลับบ้าน มอสจะให้นาวคิดยังไง//ทั้งพูดพูดทั้งร้องไห้??

มอส : ถ้าไม่อยากกลับก้ทำตัวให้มันดีๆสิ

เรา : จะให้ทำอะไรก้บอกสิ ไม่ใช่ไล่กันแบบนี้

มอส : ก้ตื่นมาทำกับข้าว ตื่นมาล่างจานช่วยแม่ตอนเช้า เก็บบ้านกวาดบ้าน ไม่ใช่กินละก็นอน ทำทุกอย่างที่เปนงานบ้าน

เราก้ไม่ได้เถียงมอสนะ มันก้จิงอย่างที่มอสบอก

บอกก่อนนะ เรายอมรับว่าเรามาอยุ่บ้านมอสเราไม่ทำอะไรเรย และเราก้ทำอะไรไม่เป็นเรย

เพราะเราอยุ่บ้านเราก้ไม่ได้ทำอะไร ตื่นขึ้นมาก้มีกับข้าวเตรียมพร้อมให้กิน กินเสดก็นอน คือแม่ทำให้ทุกอย่าง