เจ็บแค่ไหนก็ยังรัก

ep 13

ตื่นเช้ามาเราก้ทำงานบ้าน ทำกับข้าวปกติ ทำเหมือนไม่รุ้ไม่เห็น แต่ในใจคือคิดตลอดว่าจะเอายังไงต่อ เราทำงานบ้านเสดเราก้อาบน้ำ

เราอาบเสดมอสก้เข้าไปอาบต่อ มอสก้แต่งตัวไปทำงานปกติ เราก้นอนเร่นมือถือสักพักมอสก้ไลน์มา

? สามี ((เราตั้งชื่อไลน์มอสว่าสามี))

มอส : อ้วนทำไรยุ

เรา : ........///อ่านแต่ไม่ตอบ

มอส : อ้วนทำอะไร ยุกะคัยทำไมอ่านไม่ตอบ

เรา : ป่าว ไม่ทำงานหรอทำไมมีเวลาเล่นมือถือ

มอส : ไม่มีไรทำ ว่างง

เราก้อ่านแต่ไม่ได้พุดอะไรต่อ

เราก้นอนคิดเรื่องมอสกับผุ้หญิงคนนั้น และเราก้คิดว่าเราคงไม่ทน

ถ้ามอสรักเรามอสคงไม่ทำแบบนี้กะเรา

เราเรยตัดสินใจที่จะหนี แต่เราไม่บอกมอสนะ

เราเรยทักไลน์ไปหามอส

เรา : มอสสสส

มอส : คับบบบ ว่าาาา

เรา : วันนี้จะกินอะไร เดวนาวทำไว้ให้

มอส : อะไรก็ได้ ที่นาวทำมอสกินได้หมด

เรา : เคร งันเดวนาวทำพะแนงไว้ให้ก้แร้วกันเน้อ

มอส : คับบบบ ตอนเย็นเจอกัน

เราก้ไปตลาดซื้อของมาทำกับข้าวให้มอส ทำเสดเราก้เก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า เสดเราก้สะพายกระเป๋าเดินออกมา เจอน้องมอสนั่งอยู่โซฟาหน้าทีวี

จิน : พี่นาวจะไปไหน

เรา : พี่จะกลับบ้านอ่ะ แต่ไม่ต้องโทบอกมอสนะ

จิน : อ้าวแร้วพี่มอสจะไม่โวยวายหรอ

เรา : ไม่หรอก มอสอาจจะดีใจด้วยซ้ำ

จิน : เป็นไรกัน ไม่รอคุยก่อนหรอ

เรา : ป่าวว พี่ไปล่ะ ว่างๆจะมาเล่นด้วยนะ

จิน : จ้าาา ยังไงก้รักพี่นาวนะ///เดินเข้ามากอดเรา

เราก้ออกมาจากบ้านมอสประมาน 16:30 แต่เราไม่กลับบ้านนะ และก้ไม่ได้บอกคัยด้วย

เราไปเปิดห้องและเอาของไปเก็บ เก็บของเสดก็ประมาณ 17:00 นาที แร้วเราก้ไปนั่งกินชาเขียวที่ร้านแถวหอพัก แต่ไม่เหนมอสโทมา เราคิดว่ามอสน่าจะยังไม่กลับบ้าน

เพราะปกติมอสเริกงาน 17:30 นาที เราก้นั่งยุในร้านกาแฟจนถึง 20:00 ก้ยังไม่มีคัยโทตาม

เราเรยคิดว่ามอสน่าจะตัดเราได้ มอสน่าจะรักผุ้หญิงคนนั้นจิงๆ

เรานั่งคิดไปเรื่อย จนพนักงานเดินมาบอก

พนง : ขอโทดนะคะลูกค้า อีก30นาที จะปิดร้าน ขออนุญาติเช็คบิลนะคะ

เรา : ค่ะ

พอเช็คบิลเสดเรากำลังจะลุกจากโต๊ะ ก้มีไลน์เข้า

? สามี

มอส : อ้วนยุไหน//เราอ่านแต่ไม่ตอบ

มอส : อ้วนทำไมไม่ตอบ

มอส : อ้วนตอบสิ เป็นอะไร อย่าทำแบบนี้สิ

เรา : พอเถอะ ถ้ารักผุ้หญิงคนนั้นก้ปล่อยนาวไปเถอะ จะมาทรมานกันทำไม

มอส : มอสไม่ได้รัก มอสก้แค่คุยเร่น มอสรักนาวนะ

เรา : รักแร้วทำไมทำแบบนี้ นี้คือรักของมอสหรอ ถ้ารักแบบนี้มอสเก็บไว้รักคนอื่นเถอะ

มอส : กลับมานาว มอสขอโทด กลับมานะ ชีวิตนี้มอสคงไม่เจอคนที่ดีกะมอสขนาดนี้อีกแร้ว มอสสันยามอสจะเริกทุกอย่างที่นาวไม่ชอบ

เรา : พอเถอะมอส

มอส : กลับมานะ มอสจะนั่งรอนาวที่หน้าบ้าน จะไม่กินข้าวจนกว่านาวจะกลับมา มอสรออยู่นะนาว

เราอ่านแต่ไม่ได้ตอบอะไรต่อ เราก้กลับหอพักอาบน้ำ นอนดูทีวี กำลังจะนอน มอสก้ไลน์มาอีก

? สามี

มอส : นาวมาหรือยัง นาวอยู่ไหนให้มอสไปรับไหม

เรา : นาวจะนอนแร้ว มอสก้นอนเถอะ

มอส : มอสไม่นอน มอสยังนั่งรอนาวอยู่หน้าบ้าน ยุงก็เยอะ หนาวก็หนาว มาเถอะนะนาว

พอมอสบอกว่ายุงเยอะละก็หนาว เราก้คิดสงสารมอส กลัวยุงกัดมอส กลัวมอสหนาว เราเรยตอบตกลง

เรา : มอสเข้าบ้านไปก่อน เดวนาวกลับเอง ขอเวลานาวสักพัก แต่มอสต้องสันยานะว่าจะไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก

มอส : คับบบบ

เราเรยขนของกลับไปที่บ้านมอส พอไปถึงก้ไม่กล้าเข้าบ้านสิ ?

พ่อกะแม่นั่งอยู่โซฟา แร้วห้องมอสก้ต้องผ่านโซฟา พ่อกะแม่ต้องถามแน่ๆว่าเป็นอะไร ไปไหนมา

เราเรยไลน์หามอสให้ออกมารับหน้าบ้าน

เรา : มอส นาวมาถึงละยุหน้าบ้าน ออกมา

มอส : คับ

มอสก้เดินออกมารับเราหน้าบ้านละก้เดินเข้าบ้านเราก้เดินตามมอสเข้าบ้าน

พ่อ : นาวไปไหนมาลูก

แม่ : ละทำไมมีกระเป๋าละลูก

เรากำลังจะอ้าปากตอบมอสก็ตอบก่อนเราซะงั้น

มอส : จะถามอะไรนักหนา ไม่มีอะไรหรอก//ป่ะอ้วน ดึงแขนเราเข้าห้อง