ใจบงการ

คำฆ่าคน

Episode6 : คำฆ่าคน

บ้านเซนฟ์โตเฟอร์

เจ้าของกายแกร่งยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าประตูห้องพักผ่อนที่ซึ่งบุพการีทั้งสองกำลังนั่งชมข่าวสารผ่านโทรทัศน์ด้วยความรู้สึกวิตกกังวลระคนประหม่า…วันนี้เมทัลได้ตั้งใจแล้วว่าจะเปิดเผยความจริงถึงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเขาและต้าเหนิงกับแฟนสาวให้ท่านทั้งคู่ได้รับรู้ภายหลังจากที่ปกปิดเป็นความลับมานานถึงสิบปีเต็มด้วยกัน

“เมย์ขอโทษที่เมไม่เชื่อฟังคำที่มามี้สอนนะครับ แต่…ลูกชายมามี้รักเธอมากจริง ๆ ครับ” ริมฝีปากหหนาห่อเข้าหากันพลางผ่อนลมหายใจเข้าออกให้อยู่ในจังหวะที่เป็นปรกติ ก่อนเท้าคู่นั้นจะค่อย ๆ เหยียบย่างเข้าไปด้านในห้อง

“ตายจริง...เหมาะสมกันดีเนอะพี่มาร์” ‘ชบาแก้ว เซนฟ์โตเฟอร์’ ผู้เป็นมารดาของเมทัลที่อยู่ในท่านั่งชันเข่าอยู่บนโซฟาตัวหรูโดยมี ‘มาร์คัส เซนฟ์โตเฟอร์’ บิดาของชายหนุ่มคอยนวดตรงปลีน่องให้อย่างเอาอกเอาใจภรรยา ร้องดังขึ้นภายหลังจากที่เธอได้รับรู้ข่าวดีบางประการผ่านรายการบันเทิง

“ครับ...เหมาะสมกัน” ด้านมาร์คัสเองก็ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะกล่าววาจาขัดใจคนเป็นภรรยา จนลูกชายอย่างเมทัลอดไม่ได้ที่จะเผยยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกอบอุ่นไปทั้งหัวใจ

“อ้าวเมย์...” ชบาแก้วที่เพิ่งสังเกตเห็นว่าลูกชายยืนอยู่ด้านหลัง จึงชักเท้าให้ออกห่างจากจุดเดิมเมื่อเธอไม่ปรารถนาจะให้ลูกเห็นภาพที่สามีกำลังนวดเท้าให้กับตัวเองอยู่

“อะไร...ก็บอกเฮียว่าเมื่อย มา…เฮียจะนวดให้” มาร์คัสที่เห็นแบบนั้นจึงเปลี่ยนมานั่งนวดเท้าให้กับภรรยาอยู่ตรงพื้นแทน แม้จะจริงอย่างที่ใครบอกว่าสามีเธอไม่ใคร่จะมีปฏิสัมพันธ์ต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน หากแต่สำหรับเรื่องการเอาใจใส่ภรรยาแล้วนั้นกลับไม่เคยมีสักครั้งที่มาร์คัสจะขาดตกบกพร่อง

“ลูกมาแล้ว...ไม่เอาค่ะเฮีย” ชบาแก้วกล่าวอย่างห่วงกังวลว่าสามีนั้นจะเสียศักดิ์ศรี แม้คนที่บังเอิญได้มาเห็นจะเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของเธอและสามีก็ตามที

“เฮียคงจะอายยิ่งกว่านี้ถ้าเมียยังเลือกกจะปฏิเสธการดูแลเอาใจใส่จากผัวอย่างเฮีย” ใบหน้าหล่อคมเริ่มขึงตึงด้วยความรู้สึกขุ่นใจ จนเมทัลที่เห็นแบบนั้นต้องรีบแทรกขึ้นมาเพื่อหวังจะช่วยแก้ไขไม่ให้สถานการณ์บานปลายมากไปกว่านี้

“ไม่เป็นไรเลยครับมามี้ ให้แด๊ดดี้ได้ทำเถอะครับ”

“ไอ้ลูกชายของแด๊ด~” ผู้เป็นพ่อจึงเริ่มจะเผยรอยยิ้มออกมาให้ได้เห็นอีกครั้ง ก่อนจะออกปากถามไถ่ถึงสาเหตุที่ลูกชายเดินทางกลับมาที่บ้านในวันนี้

“ลูกมีอะไรหรือเปล่าเมย์... แด๊ดดี้คิดว่าเมจะบินไปอุรุกวัยเอาซะอีกแหนะ เอ๊ะ! รึแด๊ดดี้จะจำวันผิดไปนะ?”

“แดดดี้จำถูกวันแล้วครับ…แด๊ดดี้ครับ”

“หืม... ลูกจะเอาอะไรครับเมทัล” สองสามีภรรยาร้องขึ้นพร้อมกันเมื่อลูกชายหัวแก้วหัวแหวนได้ทรุดตัวลงนั่งก่อนจะก้มลงกราบแทบเท้าของพวกตนสองคน

“อุ๊ย! ขอโทษค่ะพี่มาร์มือชบาพลาดไปโดน” ชบาแก้วเผลอร้องขึ้นอย่างรู้สึกผิดเมื่อนิ้วมือของตัวเองบังเอิญไปกดเลื่อนช่องโทรทัศน์ ด้วยว่าสามีเธอชอบรับชมรายการกีฬาหลังข่าวที่กำลังถ่ายทอดสดอยู่นั่นเอง

“ไม่เป็นไรเลย...”

“อย่าพึ่งครับมามี้...” เมทัลแทรกขึ้นก่อนที่พ่อของตนจะกล่าวจบประโยค พลางยกมือขึ้นห้ามไม่ให้ผู้เป็นแม่กดรีโมทเลื่อนช่องโทรทัศน์

“อ้าว...นี่เมย์ยังไม่รู้หรอกรึว่าหนูต้าเหนิงรักกับตาฮั่นเขากำลังจะหมั้นหมายกัน” ชบาแก้วเอ่ยถามอย่างคนที่ไม่รู้ความ ขณะคนที่ถูกถามก็เอาแต่จดจ้องไปยังข่าวสารที่ตัวเองพึ่งจะมีโอกาสได้รับรู้อย่างไม่ละสายตา

“ครับ...เมย์พึ่งรู้” ตอบรับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง หากแต่ภายในหัวใจนั้นกลับคิดการณ์ไปถึงเรื่องบทลงโทษให้กับผู้ที่คิดทรยศหักหลังของตัวเองไปแล้วเป็นที่เรียบร้อย

“มามี้ว่าเขาสองคนเหมาะสมกันดีนะ เมย์ว่าไหม”

“ครับ...เหมาะสมกันอย่างไร้ซึ่งที่ติเลยทีเดียวครับมามี้”

ติ๊ด!

“ไอ้จีโน่มันคงจะส่งข้อความมาตามแล้ว เมย์ขอตัวนะครับ รักมามี้ครับ…รักแด๊ดดี้ด้วย คิสคิสครับ” เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์ภายในกระเป๋ากางเกงที่ดังขึ้นทำให้เมทัลได้โอกาสได้การแยกตัวเองออกมาจุดเดิมก่อนที่หยดน้ำตาแห่งความคับแค้นใจจะรินไหลออกมาให้ใครได้เห็น

ต้าเติงเหนิง ส่งข้อความถึงคุณ

ต้าเติงเหนิง : เราเลิกกันเถอะ

“มะ...ไม่ นี่มันไม่ใช่เรื่องจริง มันไม่ใช่เรื่องจริง!” และเมื่อได้พบว่าคนที่ส่งข้อความมาหาเมื่อก่อนหน้านั้นเป็นคนรักของเขา ไม่ใช่บอดีการ์ดมือขวาอย่างที่เข้าใจเอาไปเองเมื่อก่อนหน้านี้ ความเจ็บปวดก็เริ่มแทรกซึมข้าสู่ร่างกายแกร่ง รังให้ก้อนเนื้อหัวใจของผู้ถูกทรยศหักหลังยิ่งเจ็บปวดรวดร้าวขึ้นไปกว่าเก่า

“รับสายสิ! บอกทีว่าเฮียแค่คิดไปเอง บอกทีว่าเฮียกำลังเข้าใจเธอผิดต้าเหนิง ฮึก...ได้โปรด นี่มันไม่ใช่เรื่องจริง ฮึก...” นิ้วมือใหญ่สั่นระริกด้วยความหวาดกลัวเมื่อไร้ซึ่งวี่แววที่อีกฝ่ายจะกดรับสายโทรศัพท์ของเขา

“ตอบข้อความเฮียก็ยังดีนะต้าเหนิง…ได้โปรดเถอะนะ” เมื่อเห็นดังนั้นจึงเปลี่ยนไปเป็นส่งข้อความไปหลายครั้งติด ๆ กัน เพื่อกระตุ้นให้อีกฝ่ายตอบรับแทน

ต้าเติงเหนิง : มันสายไปแล้ว…ฉันกำลังจะเริ่มต้นใหม่กับคนที่เขาพร้อมสำหรับการมีฉัน

ยัยเหมียวเมษา : ไม่! เมย์ไม่ยอมหรอกนะ!

ต้าเติงเหนิง : ยอมไม่ได้…ก็ตายไปสิ

“ต้าเหนิง...บล็อกกันเลยเหรอ ฮึก...เฮียช้าไปจริงๆ นะเหรอ ไม่...ไม่จริง โว้ย!” โทรศัพท์มือถือเครื่องหรูถูกโยนออกไปอย่างไม่ใยดีโดยเจ้าของ ก่อนที่ศีรษะใหญ่จะกระแทกเข้ากับพวงมาลัยรถอย่างบ้าคลั่งเมื่อเขาไม่อาจยอมรับกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นได้

“ฮึก...ไม่...นี่มันไม่จริง...”

___