ณ Immortal Wedding Studio
หลังจากวันนั้น อมาวสีก็เฝ้าฝันถึงพระเอกขี่ม้าขาวของเธออยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน นึกเสียดายที่ไม่ได้ทำความรู้จักกัน ชาตินี้คงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว เมื่อคิดได้แบบนั้นก็ถอนหายใจยาวออกมา ก่อนหันมาสนใจทำงานที่รักตรงหน้าต่อไป
ขณะที่เธอกำลังก้มหน้าก้มตาจดจ้องชุดเจ้าสาวบนหุ่นโชว์ พอได้ยินเสียงประตูเปิด เธอก็ร้องทักทายเพื่อนรักออกมาด้วยความเคยชินโดยไม่ได้ละสายตาจากงานตรงหน้า
“ว่าไงยะ กว่าจะมาได้นะยัยคนขี้งอน” เธอแซวแพรวาที่มัวแต่เล่นตัวกับคนรักที่ไม่ได้เจอกันนานหลายปีด้วยความหมั่นไส้
“อืม พอดีตื่นสายน่ะ”
สิ้นเสียงแพรวา แก้วกาแฟ และถุงกระดาษบรรจุอาหารเช้าถูกวางลงบนโต๊ะด้านข้างของอมาวสี เธอเหลือบมองด้วยหางตาก่อนเงยหน้าขึ้นเพื่อจะขอบคุณเพื่อนสาว
ทว่าภาพที่ปรากฏตรงหน้ากลับกลายเป็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ร่างสูงกำยำ และที่สำคัญผิวสีน้ำผึ้งของเขาเมื่อต้องแสงสว่างในยามเช้ายิ่งทำใ
