แพรวาเดินควงแขนภีมเดชเข้ามาภายในร้าน Immortal Wedding Studio โดยมีเสกสรรเดินรั้งท้ายตามมาพร้อมถุงอาหารเช้าและแก้วกาแฟที่แพรวาแวะซื้อมาฝากเพื่อนรัก
อมาวสีที่กำลังก้มหน้าก้มตาจดจ้องกับชุดเจ้าสาวบนหุ่นโชว์ เมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด เธอก็ร้องทักทายเพื่อนรักออกมาด้วยความเคยชินโดยไม่ได้ละสายตาจากงานตรงหน้า
“ว่าไงยะ กว่าจะมาได้นะยัยคนขี้งอน”
“อืม พอดีตื่นสายน่ะ” แพรวาว่าพลางพยักพเยิดให้เสกสรรเอาแก้วเครื่องดื่มไปให้อมาวสี
เสกสรรก็เดินนำแก้วพร้อมถุงกระดาษบรรจุอาหารเช้าไปวางลงบนโต๊ะทำงานของอมาวสี หล่อนเหลือบมองด้วยหางตาก่อนเงยหน้าขึ้นเพื่อจะขอบคุณเพื่อนสาว
ทว่าพอเห็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ร่างสูงกำยำ อีกทั้งยังมีผิวสีน้ำผึ้ง อมาวสีก็เกิดใบ้กิน จ้องมองเสกสรรตาไม่กะพริบ ทำเอาแพรวาและภีมเดชหัวเราะออกมาด้วยความขบขัน
“ฮัลโหล ยัยอ๋อม ยังอยู่ไหมแก” แพรวายื่นมือออกมาโบกไปมาตรงหน้าเพื่อนรัก ช่วยเรียกสต
